Manu’s moeder heeft een groot deel van haar gezichtsvermogen verloren, maar in de gemeentelijke woning in Boedapest, waar ze al tientallen jaren woont, kent ze nog steeds de weg. Nu dreigen ze dit thuis te verliezen.

Soms doe je alles wat je kunt, maar lukt het toch niet. Je werkt, je spaart, je vraagt om hulp – maar het net heeft gaten.

Manu en haar moeder bevinden zich nu in zo’n situatie.

Manu is een van mijn beste vriendinnen. Samen met haar moeder woont ze in een sociale huurwoning in Boedapest, die al tientallen jaren hun thuis is.

Manu’s moeder heeft jarenlang in de horeca gewerkt, heeft haar dochtertje in haar eentje opgevoed en hielp ook haar broer en ouders.

Onlangs is bij haar een ernstige oogaandoening vastgesteld en heeft ze een groot deel van haar gezichtsvermogen verloren. In het dagelijks leven ziet ze nog maar beperkt. Daarom is dit appartement voor haar tegenwoordig veel meer dan alleen vier muren. Dit is de plek die ze kent. Ze weet wat waar is, ze kent haar omgeving, en haar dochter is hier bij haar om haar te helpen.

Ondertussen is de huur van de gemeentelijke woning gestegen en is hun huisvesting nu in gevaar: vanwege de huurachterstand hebben ze een aanmaningsbrief ontvangen, waarin ook de mogelijkheid van uitzetting wordt genoemd.

Manu werkt fulltime in drie ploegen. Al jaren probeert zij de huisvesting en de dagelijkse uitgaven voor hen beiden te bekostigen. De maandelijkse huur van de woning bedraagt momenteel 120.000 Ft – meer dan het volledige maandelijkse pensioen van haar moeder.

Lange tijd hebben ze het, hoe moeilijk ook, voor elkaar gekregen. Maar de laatste tijd kwamen er ineens te veel onverwachte uitgaven.

En hun financiële speelruimte raakte op.

Op dit moment hebben ze een huurachterstand van 327.000 Ft. En op 1 oktober wordt ook de nieuwe maandelijkse huur van 120.000 Ft weer verschuldigd. Terwijl Manu nog bezig is de eerdere achterstand weg te werken, ligt de last van de volgende maand alweer op hem te wachten.

Begin oktober zou hij dus al 447.000 Ft bij elkaar moeten zien te krijgen, alleen al om de huisvesting te regelen.

Manu heeft geprobeerd een oplossing te vinden. Hij werkt, heeft om hulp gevraagd en geprobeerd de schuld af te lossen. Maar inmiddels is hij op het punt gekomen dat hij dit in zijn eentje niet snel genoeg kan inhalen.

En ondertussen is er nog iemand om wie hij zich zorgen maakt.

Jake. 🐾

Jake is een 14,5 jaar oude mopshond die Manu op 6-jarige leeftijd heeft geadopteerd. Hij maakt al acht jaar deel uit van het gezin. Hij is niet zomaar een hond, maar dat kleine oude mannetje dat er zowel in goede als in slechte tijden voor hen was.

Nu is ook hij ziek.

Hij heeft verdere onderzoeken en veterinaire zorg nodig, waarvan de kosten naar schatting ongeveer 200.000 tot 300.000 forint bedragen. Manu ziet zich momenteel genoodzaakt deze uit te stellen, omdat hij moet kiezen tussen huisvesting en de kosten voor de dierenarts.

Daarom heb ik deze inzamelingsactie opgezet.

Niet om anderen hun leven voor hen op te lossen.

Maar om hen wat tijd te geven.

Even op adem te komen.

Genoeg zodat Manu de opgestapelde huurachterstand kan wegwerken, de huur voor de komende maand kan betalen, Jake naar de nodige onderzoeken kan brengen, en niet over een paar weken weer helemaal opnieuw moet beginnen.

We proberen nu een thuis te behouden.

Bedankt als je hen wilt helpen. ❤️

Enikő

Ik, Enikő, organiseer deze inzamelingsactie als vriendin van Manuéla, met medeweten en toestemming van Manuéla en haar moeder.

Dierenartsrekeningen: