Drie jaar geleden kreeg ik een hersenbloeding, wat mijn leven volledig op zijn kop zette. Sindsdien is de linkerkant van mijn lichaam verlamd: mijn mobiliteit is beperkt en ik kan slechts ongeveer 200 meter lopen voordat ik ernstige problemen krijg.

Daarom is de auto onmisbaar in mijn dagelijks leven. Vroeger had ik een Renault Clio 3, maar vanwege mijn toestand moest ik overstappen op een auto met automatische versnellingsbak – zo vond ik mijn Alfa Romeo 147.

Na verloop van tijd is deze auto voor mij veel meer geworden dan alleen een vervoermiddel. Ik ben er echt van gaan houden – ik ben dol op deze kleine Alfa en hij is een betrouwbaar onderdeel van mijn dagelijks leven geworden.

Hij helpt me om naar medische onderzoeken te gaan, boodschappen te doen en die dagelijkse taken uit te voeren die anders erg moeilijk voor me zouden zijn.

Helaas bleek na twee jaar dat mijn Alfa serieuze reparaties nodig had. Het onderstel, het uitlaatsysteem en de roest op de carrosserie moeten worden gerepareerd om door de APK te komen.

Als ik hem zou verkopen, zou dat betekenen dat ik iets opgeef wat belangrijk voor me is. In zijn huidige staat zou hij trouwens nauwelijks nog waarde hebben, en het vervangen door een andere geschikte auto zou een nog grotere financiële last betekenen. Ik zou hem veel liever laten repareren en blijven gebruiken.

Op dit moment is de arbeidsongeschiktheidsuitkering mijn enige bron van inkomsten en vanwege de blijvende gevolgen van mijn aandoening kan ik geen werk vinden. Ik kan de kosten van de noodzakelijke reparaties simpelweg niet alleen opbrengen.

Daarom vraag ik uw hulp.

Elke donatie, hoe klein ook, brengt me dichter bij het moment dat mijn auto weer in goede staat is en ik er weer mee kan rijden.

Ik wil iedereen die de tijd neemt om mijn verhaal te lezen, te delen of te steunen, hartelijk bedanken.