Hallo allemaal 👋🏼

Even kort over mijzelf: mijn naam is Mario en ik ben 25 jaar oud.

Ik kan niet echt zeggen wat ik nu precies hoop, maar ik hoop dat er mensen zijn die dit misschien lezen en kunnen helpen.

Mijn ouders hebben ongeveer 25 jaar geleden een huis gekocht dat hun absolute droomhuis was, maar wat ze op dat moment niet wisten, is dat dit het begin was van een helse tocht die tot op de dag van vandaag voortduurt.

We hebben op zich nooit een slechte jeugd gehad en mijn ouders hebben er alles aan gedaan om het ons goed te laten hebben en we hadden niet veel meegekregen van de hele situatie.

Hoe ouder we werden, hoe meer we van het probleem merkten.

Toen ik nog klein was, begon het bijvoorbeeld met het feit dat mijn vader nooit thuis was omdat hij drie banen moest uitoefenen; waarom dat zo was, wil ik jullie nu graag vertellen.

Toen mijn ouders het huis in kwestie kochten, werd hen niet verteld dat er hoge schulden op rustten.

En wel met meer dan 1,5 miljoen schilling destijds.

Mijn vader heeft zich destijds, om het maar eens duidelijk te zeggen, uit de naad gewerkt en had met heel veel problemen te kampen, ook op gezondheidsgebied, omdat hij al drie keer een hartaanval had gehad en meerdere hernia's, en dat allemaal alleen maar om het huis te kunnen behouden.

Mijn moeder had haar handen vol aan ons vier kinderen, wat natuurlijk ook zwaar werk was.

Tot op de dag van vandaag hebben we nooit veel geld gehad, maar we danken God dat we het toch op de een of andere manier hebben gered.

De problemen zijn helaas tot op de dag van vandaag nog steeds erg voelbaar, omdat er nog een schuld van bijna 150.000 euro op het huis rust.

Mijn ouders zijn fysiek helemaal kapot, vooral mijn moeder, die elke dag huilt omdat ze ondanks alle pijn die ze in haar lichaam heeft nog steeds gaat werken om op de een of andere manier de hypotheek te kunnen betalen.

Ze wil gewoon een leven zonder al die stress, zonder te weten wat er morgen gebeurt, en dat raakt ons als kinderen natuurlijk ook, en we proberen te helpen waar we kunnen.

Mijn vader zou voor dit huis sterven, wat ik natuurlijk ook begrijp, omdat hij er bloed, zweet en tranen in heeft gestoken.

Voor hem was het nooit een optie om het te verkopen, omdat hij een zeer sterke wil heeft en alles alleen wil doen, maar soms heb je gewoon hulp van buitenaf nodig.

Als enige zoon in de familie kan ik hier niet langer naar toekijken.

Ik zie hoe mijn ouders elke dag lijden en ik wil dat ze de rest van hun leven zonder problemen en zonder enige stress kunnen doorbrengen, want zoals gezegd zijn ze allebei helaas lichamelijk erg aangetast.

Ik vraag de mensen daarbuiten om ons op de een of andere manier te helpen, al is het maar met een kleinigheid.

Dit was helaas maar een klein deel van het hele verhaal, maar ik hoop dat jullie mijn situatie op de een of andere manier kunnen begrijpen en ik bedank iedereen die kan helpen om de droom van mijn ouders te vervullen: eindelijk schuldenvrij zijn, waar ze eigenlijk helemaal niets aan kunnen doen.