Brotinn draumur – hjálp fyrir heimilið

Hæ, kæru vinir mínir,

Ég heiti Ewelina, ég er einstæð móðir yndislegrar dóttur og hef starfað við hjúkrun í yfir 20 ár. Líf mitt snýst um að hjálpa öðru fólki – og umfram allt að gefa dóttur minni betra líf.

Fyrir nokkrum árum byrjaði ég að spara hverja einustu krónu. Ég vildi kaupa okkur lítið hús, öruggan stað þar sem við gætum andað frjálslega, fjarri stresi borgarinnar. Sérstaklega fyrir dóttur mína, sem á við heilsufarsvandamál að stríða og borgarlífið er einfaldlega ekki gott fyrir. Og ég fékk astma eftir nokkur COVID-19 köst.

Í mars 2024 rann loksins upp sú stund: Ég fann draumahúsið okkar – lítið hús með 75 fermetrum. Augnablikið þegar ég hélt á lyklunum í hendinni var ólýsanlegt. Draumurinn sem ég hafði þráð í mörg ár hafði ræst! Ég mun aldrei gleyma brosinu á andliti dóttur minnar þegar við komum fyrst inn í húsið. Það var heimili okkar.

Ég tók lán fyrir endurbótunum, fann fyrirtæki til að vinna verkið eftir langa leit og hitti byggingarmeistarann, sem virtist í fyrstu ótrúlega fagmannlegur. Hann lofaði okkur að allt yrði fullkomið. Áætlanir hans, tillögur hans – allt hljómaði svo sannfærandi. Hann virtist vingjarnlegur, hæfur og traustur. Ég hélt að ég hefði fundið fullkomna samstarfsaðilann til að láta drauminn okkar rætast.

En á bak við þetta yfirbragð leynist lævís svindlari. Innan tveggja mánaða hafði hann svikið mig upp á tugi þúsunda evra. Hann krafðist fyrirframgreiðslna, sýndi mér meintar pantanir og reikninga fyrir efni eins og hitadælu, sólarsellur, glugga og hurðir. Allt virtist ósvikið – en þetta var allt lygi.

Án viðvörunar hvarf hann. Með peningana mína. Og með drauminn okkar. Hann hafði ekki bara svikið traust okkar, hann hafði eyðilagt líf okkar. Þegar ég frétti af byggingaryfirvöldum að hann hefði rifið þakið án leyfis og að húsið væri í hruni, fannst mér eins og jörðin hefði verið rifin undan fótum mér. Stuttu síðar bárust næstu hörmulegu fréttir: húsið þurfti að vera ríft vegna þess að það skapaði hættu.

Nú, næstum ári síðar, er draumahúsið okkar horfið. Allt sem ég vann svo hörðum höndum að er horfið. Ég sit eftir með tóma lóð, ólýsanlega skuld og brotið hjarta. Dóttir mín er miður sín. Hún var svo spennt fyrir nýja lífi okkar, og nú er allt glatað.

Lögreglan fann ekki byggingarmanninn og leitinni var hætt. Dómstóll úrskurðaði að hann skuldaði mér 300.000 evrur, en ég mun líklega aldrei sjá þá peninga aftur. Og nú er ég að greiða upp tvö lán fyrir tóma lóð, en í lok mánaðarins höfum við varla nóg fyrir brýnustu nauðsynjar.

Við lifum núna á brauðlínunni. Ég get ekki greitt lánin og leiguna á sama tíma og ég hef þegar þurft að taka á mig miklar persónulegar skuldir bara til að ná endum saman. Oft er ekkert eftir í lok mánaðarins og ég veit ekki hversu lengi ég get haldið þessu áfram.

En ég gefst ekki upp – fyrir dóttur mína. Ég sé hana enn fyrir mér brosa þegar við komum fyrst inn í húsið. Þetta bros gefur mér styrk til að halda áfram að berjast.

Með viðbótarfjármögnun frá bankanum, stuðningi frá foreldrum mínum og nýju byggingarleyfi vil ég gera eina síðustu tilraun til að láta drauminn okkar rætast. En ég þarf samt 150.000 evrur til að klára húsið.

Þess vegna leita ég til ykkar og bið um stuðning. Sérhver framlag, sama hversu lítið það er, færir okkur skref nær þessu markmiði. Ég vil sýna dóttur minni að þrátt fyrir allt er von, að við þurfum ekki að gefast upp.

Ég hef alltaf trúað á mikilvægi þess að vera góð manneskja. En þessi svik byggingameistarans sýndu mér myrkustu hliðar mannkynsins – og leiddu okkur á barm örvæntingar.

Vinsamlegast hjálpið okkur að endurbyggja drauminn okkar um heimili. Þakka ykkur innilega fyrir allan þann stuðning sem þið getið veitt.

Ewelina