Ég veit ekki hvar ég á að byrja, ég hélt að ég hefði átt gott líf, ég var gift, ég átti tvö börn sem ég elskaði, en eftir að hafa eignast börn áttaði ég mig á því að ekkert var í lagi. Ég uppgötvaði að sonur minn var með einhverfu og þurfti meiri athygli en dóttir mín til að þroskast. Einnig var eiginmaður minn háður fjárhættuspilum og allir peningar hans fóru þangað, sem olli því að ég fjarlægði mig og barðist. Ég gat ekki alið upp börnin á nokkurn hátt og án hjálpar frá neinum fyrr en ég kynntist manni í gegnum vin og við urðum vinir. Hann virtist vilja hjálpa mér að eiga betra líf fyrir börnin mín og geta boðið þeim allt. Svo lengi sem ég fór í ferðalag út fyrir Grikkland fyrir hann, og þegar ég kom aftur, gaf hann mér peninga, sem ég og gerði. Ég fór í þessa ferð, sem var eins og gildra, og ég endaði á því að eyða ári í burtu frá börnunum mínum og fara í fangelsi. Ég þjáðist mikið á þessum tíma vegna þess að ég hafði engin samskipti við neinn. Börnin því þau vildu ekki tala við mig í símanum og héldu að ég hefði yfirgefið þau, þannig að ég missti góða sambandið sem ég átti við þau. Þegar mér tókst loksins að fá þau aftur vildu börnin mín ekki lengur mig, þau vildu bara pabba sinn. Ég veit hreinlega ekki hvað ég á að gera. Ég vil komast burt frá þessum manni sem heldur áfram að leika sér en ég hugsa um veikleika barnanna gagnvart honum og ég veit ekki hvað ég á að gera.