Sjúklingar með verki eru ekki viðurkenndir í læknisfræði.

Það er nógu erfitt fyrir verkjasjúklinga að þeir fái ekki meðferð í Austurríki , sérstaklega eftir að Austurríki hefur ítrekað verið hvatt til að gera meira fyrir verkjasjúklinga.

Austurríska félagskerfið kemur einnig í veg fyrir að verkjasjúklingar leiti sér meðferðar erlendis með því að viðurkenna þá ekki sem fatlaða, jafnvel þótt verkir þeirra takmarki þá meira en aðrar þegar viðurkenndar fötlunar.

Sem verkjasjúklingur hefur maður mjög sjaldan verkjalaust tímabil þar sem maður getur séð um heimili sitt sjálfur og því fær maður yfirleitt stuðning frá húshjálpum og umönnunaraðilum eða frá ættingjum.

Það sem er minniháttar áskorun fyrir heilbrigt fólk er óvissuferð með óvissu um útkomuna fyrir verkjasjúklinga. Ferð í búðir verður að maraþoni og veldur ekki aðeins svita heldur krefst hún einnig hvíldartíma eftir þessa virðulega stuttu virkni sem getur komið fram sem verkir í nokkra daga.

Oft er það svo þreytandi að standa við eldavélina í 15 mínútur að stutt hvíld veldur því að pizzan í ofninum brennur eða hrísgrjónin festast við pönnuna.

Frá sjónarhóli PVA, ÖGK og AMS eru þessir einstaklingar engu að síður flokkaðir sem vinnufærir þar sem verkir eru ekki sýnilegir og veikindin eru ekki viðurkennd sem alvarleg skerðing.

Það er afar sjaldgæft að verkjasjúklingur eigi daga þar sem hann finnur fyrir nánast engum verkjum, og á þessum tímum á sjúklingurinn ekki að sinna heimilisstörfum eða einfaldlega njóta verkjalausrar tímabils – NEI, lögin kveða á um að verkjasjúklingurinn verði að vera í vinnu á þessum tímum . Sú staðreynd að þessir dagar eru ófyrirsjáanlegir eða fylgja ákveðnu mynstri skiptir ekki máli fyrir lögin.

Allir verkjasjúklingar verða að vera viðbúnir því að þeir geti ekki sofið á nóttunni þegar þeir eru með verki og hafa þegar misst af nokkrum tíma hjá opinberum stofnunum eða yfirvöldum vegna þess að þeir fengu ekki að sofa fyrr en snemma á morgnana, eða hafa verið vakandi í nokkra daga án þess að hafa sofið eina mínútu, sem leiðir til yfirliða og slysa á heimilinu.

Ópíötin sem gefin eru virka aðeins ef verkirnir eru nokkuð vægir og í tilfellum mikilla verkja reyna þeir sem þjást oft að fá verkinn úr höfðinu með því að liggja kyrr, sem í flestum tilfellum tekst ekki og sá sem þjáist þjáist af verkjunum í marga klukkutíma.

Vegna þess að verkjasjúklingurinn hefur upplifað svo mikinn skort á skilningi frá læknasamfélaginu, er sjúklingurinn í auknum mæli að draga sig í hlé frá samfélaginu og heilbrigðiskerfinu, þar sem engar langvarandi og árangursríkar meðferðir eru til til að lina þjáningar hans.

Sá sem þjáist af verkjum er látinn einangra sig og sinn sársauka.

Ég er að safna peningum fyrir lagalegar aðgerðir gegn handahófskenndri ákvörðun ríkisins um að yfirgefa þetta fólk og svipta það lífsviðurværi sínu með því að neita að viðurkenna fötlun þess. Fordæmaríkt mál gæti leitt til breytinga á kerfinu og loksins gert þeim sem fyrir því verða kleift að leita sér meðferðar erlendis, þar sem kröfur um alhliða verkjameðferð hafa verið innleiddar.

Þetta snýst líka um að ríkið greiði kostnað við þessar meðferðir eða bæti sjúklingnum fyrir aðgerðaleysi ríkisins á þann hátt að hægt sé að fjármagna þessar meðferðir.

Þú getur fundið persónulega frásögn af þessum aðstæðum í Austurríki í gegnum tengilinn.