Ég heiti Einar og fæddist sem annað barn í fimm manna fjölskyldu.

Allt frá því að ég man hef ég lifað við kvíða og næstum órökréttan ótta við veikindi. Allt frá barnæsku hef ég haft áhyggjur af heilsu minni — ímyndað mér sjúkdóma sem ég hafði ekki, alltaf hrædd um að eitthvað hræðilegt gæti gerst. Það er kaldhæðnislegt að sá ótti hefur nú ræst.

Þegar ég var 18 ára flutti ég að heiman eftir átök við stjúpföður minn, sem átti í erfiðleikum með áfengisvandamál. Frá þeirri stundu þurfti ég að læra hvað sjálfstæði í raun þýðir — að byrja upp á nýtt og reyna að byggja upp mitt eigið líf. Í gegnum árin hef ég átt stundir friðar og stundir baráttu, en ég hef alltaf borið innra með mér þrá eftir stöðugleika, einfaldleika og kyrrlátu lífi nálægt náttúrunni.

Ég er núna 35 ára gömul. Eftir mörg mistök og slæmar ákvarðanir var ég loksins farin að taka líf mitt aftur í gegn — þangað til í júlí þegar ég greindist með æðukrabbamein, sjaldgæfa og alvarlega tegund augnkrabbameins.

Eins og er hefur krabbameinið ekki breiðst út fyrir augað mitt, en þessi greining hefur breytt öllu. Ég er núna í meðferð og geri mitt besta til að vera vongóð og sterk.

Þessi ferð hefur verið bæði auðmjúk og uppörvandi. Að lifa í óvissu hefur fengið mig til að sjá lífið skýrar — hversu brothætt það er og hversu mikilvægt það er að halda í vonina, jafnvel þegar það er erfitt.

Ég hefði aldrei getað ímyndað mér að ég myndi einn daginn lenda í þeirri stöðu að þurfa að leita hjálpar, en hér er ég — að reyna að byggja upp líf mitt á ný, eitt lítið skref í einu.

Ef þú hefur gefið þér tíma til að lesa sögu mína, þá er ég þér innilega þakklát.

Stuðningur ykkar – hvort sem það er með framlögum eða einfaldlega með því að deila þessari síðu – þýðir meira en ég get nokkurn tímann lýst með orðum. Hann gefur mér von um að ég geti komist aftur á fætur, endurheimt styrk minn og lifað rólegra, heilbrigðara og innihaldsríkara lífi.

Þakka þér innilega fyrir að lesa, umhyggjuna og trúa því að hvert líf eigi skilið annað tækifæri.

Með þakklæti,

Einar