Þegar eiginmaður minn var 56 ára gamall var honum sagt af lækninum að hann væri með lamandi sjúkdóminn MSA. Þetta er ekki MS, heldur sjúkdómur í litla heilanum sem (smám saman, að sögn læknanna) myndi valda því að öll vöðvastarfsemi hans versnaði.

Sambærilegur sjúkdómur er ALS. Því miður vorum við svikin af glæpagengi sem þóttist vera sjúkratryggingafélag okkar. Þeir hringdu í okkur til að láta okkur vita að við þyrftum að greiða mikinn kostnað sjálf. Við vorum mitt í öllu ferlinu með prófanir, fórum í Erasmus MC 3 til 5 sinnum í viku, svo við héldum að það yrði í lagi. Eftir að við seldum húsið okkar áttum við sem betur fer einhverja sparnaða. Því miður kláraðist sá sparnaður fljótt og við þurftum að taka lán til að greiða háan kostnað. Það var ekki fyrr en eftir meira en ár að við uppgötvuðum að við höfðum verið hræðilega svikin. Við lögðum fram lögreglukæru en gerendurnir höfðu flutt alla peningana okkar til 11 mismunandi landa, sem gerði það ómögulegt að rekja þá. Eiginmaður minn hélt áfram að vinna eins lengi og hann gat til að einhvern veginn samt bera allan kostnaðinn.

Þar sem þú ert nú komin(n) inn í örorkubæturnar lækka tekjur þínar um 25% til viðbótar. Vegna alls þessa, og vegna veikinda eiginmanns míns sem er nú mánaðarlega á sjúkrahúsi, getur ekki lengur gengið og getur varla talað, og ég lofaði honum að ég myndi sjá um hann sjálf, erum við í mjög erfiðum aðstæðum. Mánaðarlegar greiðslur eru þegar þung byrði, en svindlararnir bættu við auka vandamálum. Þar sem þeir fengu aðgang að símanum mínum - með því að smella á hlekk - voru skilríki okkar, bankaupplýsingar og skattaupplýsingar einnig komnar í hættu. Launaseðlar, tekjuyfirlit o.s.frv. Lán voru tekin á netinu hjá fyrirtæki sem heitir Bondora í okkar nafni, sem rakti okkur eftir 1,5 ár. Falskt heimilisfang var gefið upp og lán var tekið, lagt inn á netbankareikning einnig í okkar nafni. Við erum nú skyldug til að greiða þetta líka, sem er einfaldlega ekki lengur mögulegt. Engin skuldaafsláttur, ekkert. Nú þegar endalok hans eru að nálgast hefur eiginmaður minn miklar áhyggjur af mér, sem veldur honum miklu álagi og lætur hann hraka enn hraðar. Ég þrái svo innilega að veita honum eitt síðasta skeið í lífinu án stresss og áhyggna, svo að við getum samt gert eitthvað skemmtilegt, jafnvel þótt það sé bara að fara út að borða einu sinni, eða kaupa ný föt, til dæmis. Svo að hægt sé að greiða upp lánin sem eru að kæfa okkur í hverjum mánuði. Á meðan höfum við borgað fyrir tvö rafmagnshjól með afborgunum, sem og eitt fatbike. Við pöntuðum þau ekki heldur. Spyrjið mig ekki hvernig þau gerðu það, og lögreglan veit það ekki heldur, en þau geta ekkert gert. Eftir það vorum við svikin aftur af spænskumælandi nágranna sem sagðist vera lögfræðingur í Amsterdam. Nafnspjöld, opinber skjöl, hann átti allt. Hann sagðist ætla að hjálpa okkur á vinargjaldi með því að stefna bankanum sem hafði verið opnaður í okkar nafni. Eftir að hafa greitt 4.500 evrur á nokkrum mánuðum heyrðum við ekkert meira og sáum hann aldrei aftur. Því miður vorum við ekki einu fórnarlömbin fyrir hans háttsemi, og eftir því sem við vitum hefur herramaðurinn flúið til Brasilíu. Við féllum fyrir sléttu tali hans enn og aftur. Við vonum að það sé fólk sem er tilbúið að styðja okkur svo að við getum lokið lánunum og slíku, og svo að eiginmaður minn geti átt áhyggjulausan tíma, eins mikið og mögulegt er, án streitu. Þetta er löng saga, en ég vona að það sé fólk sem er tilbúið að gefa sér tíma til að lesa hana og vonandi rétta okkur hjálparhönd.