Hæ gott fólk, ég heiti Alexandru og er frá Rúmeníu. Ég er 27 ára gamall og er að ganga í gegnum mjög erfiðan tíma í lífi mínu. Kærastan mín er ólétt eftir 6 mánuði. Ég á von á litlum dreng og ég þarf á hjálp ykkar að halda.

Í október síðastliðnum fór ég til Þýskalands til vinnu því þar áttum við í miklum erfiðleikum og ákvað að fara þangað til að spara peninga svo við gætum komist á fætur og ef allt gengur vel gætum við tryggt okkur framtíð. En því miður var þetta ekki eins einfalt og ég hélt. Ég hafði fundið vinnu í fatamerkjavöruhúsi. Ég kunni ekki þýsku þar. Þýska var ekki skyldukunnátta. Ég hringdi og talaði við hann og það virtist allt vera í lagi. Sá sem ég talaði við var ljúfur og skynsamur. Við töluðum um allt og mér fannst allt vera í lagi. Hann borgaði líka fyrir flutninginn minn. Hann bauð mér líka 50 evrur á viku í mat. Peningarnir voru teknir af fyrstu laununum mínum. Ég hafði ekki svo mikla peninga til að sjá um mig. Ég var mjög ánægð. Ég kom þangað á mánudagsmorgun og þeir komu mér fyrir í gistingu þar sem voru samstarfsmenn frá Rúmeníu. Það var fullkomið. Ég hafði einhvern til að tala við, þau voru róleg, skynsöm og virðuleg. Sá sem ég hafði talað við hringdi í mig morguninn eftir, ég þurfti að byrja að vinna, fyrsta vikan var nokkuð góð, ég vandist vinnunni, mér gekk vel, þau voru ánægð með mig, þau buðu mér meira að segja 50 evrur í mat. Eftir tvær vikur fóru yfirmennirnir þar að haga sér illa við mig, þeir gerðu vinnuna mína erfiðari, þeir öskruðu, þeir buðu mér ekki einu sinni peninga, að minnsta kosti sat ég eftir án nokkurra peninga. Ég var heppin að samstarfsmenn mínir sem ég gisti hjá í íbúðinni buðu mér að borða með sér við borðið og þeir sáu að þeir voru að haga sér illa. Ég gerði allt sem í mínu valdi stóð í vinnunni til að vera hamingjusamur en til einskis, það var svona í mánuð þar til þeir ákváðu að henda mér út og án þess að borga fyrir flutninginn var ég eftir á götunni án nokkurra peninga, ég vissi ekki hvað ég ætti að gera, ég hafði enga peninga, ég hafði engan mat, ekkert, ég reyndi að finna einhvers staðar annars staðar en til einskis kunni ég ekki einu sinni þýsku til að geta séð um mig, þýsk yfirvöld hjálpuðu mér ekki með neitt, eftir að hafa verið á götunni í tvo daga mjög þreytt vegna þess að ég hafði hvorki sofið né borðað ákvað ég að reyna að komast aftur til landsins míns með lest. Þetta voru verstu dagar lífs míns. Ég fór frá Frankfurt á hverri stöð sem ég var að fara út af, enginn skildi mig. Ég þýddi í símanum og útskýrði hvað hafði gerst en enginn hafði áhuga. Ég fékk tvær sektir þangað til ég fór til München, hinar gáfu mér enga sekt. Ég var heppinn. Í München fann ég lest til Austurríkis, í Salzburg kom tollgæslan og þau gerðu það sama við mig, allar sektirnar og komu mér af. Það var það sem gerðist við mig þangað til ég kom heim. Ég fékk að minnsta kosti 8 eða 9 sektir, ég man þær ekki. Ég eyddi 4 dögum á ferðinni. Eftir smá tíma fóru sektirnar að berast mér heima, þær voru glæpamenn, þeir höfðu kært mig. Vinsamlegast hjálpið mér að greiða þeim eins mikið og þið getið, til að safna peningum, þetta eru háar upphæðir sem ég hef ekki efni á, fjölskylda okkar getur ekki hjálpað okkur með neitt, þau ráða varla við, ég reyndi að finna lausn til að borga en án árangurs, kærastan mín er ólétt, hún hefur ekki unnið í 2 mánuði, það er allt og sumt fyrir mig og ég hef enga lausn, ég fann þetta gagnlegt og ég ákvað að leita til ykkar, upphæð sektanna er um 6.000 evrur, ég hef hvergi til að greiða þær og ef ég borga þær ekki, þá koma þeir og setja mig í fangelsi, ég get ekki skilið barnið mitt og konu eftir ein. Ég bið um miskunn ykkar. Þakka ykkur fyrir.