Meðan ég var á Balí vann ég sjálfboðaliðastarf hjá Setulus Hati samtökunum og við fórum að heimsækja Agus og föður hans.

Agus er tíu ára drengur með bæði líkamlega og taugasjúkdóma.

Pabbinn gerir sitt besta til að annast hann

Móðirin lést við fæðingu

Faðirinn vinnur sem bóndi og reynir aðeins að þiggja störf sem leyfa honum að fara heim á hverju kvöldi en þegar peningarnir og maturinn klárast neyðist hann til að þiggja hvað sem honum er boðið.

Það gerist að stundum dvelur hann að heiman í eina eða tvær nætur og Agus er einn heima.

Hann borðar ekki

Hann drekkur ekki

Hann fer ekki á klósettið

Stundum dettur hann jafnvel úr rúminu og liggur þar, í rigningunni, og bíður eftir að pabbi hans komi aftur og setji hann aftur á borðið.

Þegar við komum heim til þeirra vissi ég hvað ég átti von á, þau höfðu sagt mér frá sögu sinni

En eftir að hafa séð föðurinn brosa og eftir að hafa séð Agus brosa brast ég í grát eins og fáviti.

Ég faldi mig strax því það virtist vera virðingarleysi gagnvart þeim sem lifa svona erfiðu lífi og samt tekst að brosa.

Við færðum honum hrísgrjón, egg og smá peninga.

En það er ekki nóg! Krakkar, ég þarf á hjálp ykkar að halda.

Ég vildi óska að þau hefðu að minnsta kosti eitthvað að borða svo pabbi gæti verið heima án þess að skilja Agus eftir einan.

Þá er metnaðarfyllsta verkefnið að skapa nýja tekjulind fyrir pabba! Þessi herramaður er algjört fyrirbæri með hendur sínar, sannkallaður listamaður sem getur skapað fáránlegar fígúrur úr trjábol eða steinblokk.

Eigum við að rétta honum hjálparhönd?