Það er erfiðasti hlutinn. Ég vildi óska þess að ég hefði efni á að borga rithöfundi sem gæti tekið þetta erfiða verkefni af herðum mér og hjálpað mér að miðla þessum hluta herferðarinnar (lýsingunni). Ég vildi líka óska þess að ég hefði efni á að byggja mig upp aftur og standa miklu sterkari eftir nokkur stór ósigur sem ég hef gengið í gegnum fram að þessum degi. Ég hef margt á hjarta sem ég finn að ég þarf að koma á framfæri og margt á huga sem ég vildi óska að ég fengi að vinna úr á fagmannlegan hátt. Það krefst líka mikils fjármagns. Ég vildi óska þess að ég hefði efni á að láta skrifa bók sem segir frá því hvernig ég hef upplifað heiminn með bakgrunni mínum sem annarrar kynslóðar innflytjenda frá Mið-Austurlöndum með palestínskar og líbanskar rætur, múslimskur danskur arabi sem fæddist í Líbanon og ólst upp í Danmörku í hörðu glæpasamfélagi og róttæku súnní salafískum íslamskum umhverfi. Púff. Ég er þegar farin að fá gæsahúð yfir þessari ofurstuttu og sjálfsprottnu sjálfslýsingu minni og ég þori ekki einu sinni að ímynda mér hvað bók sem á að segja um mig og mína reynslu mun innihalda en ég er alveg staðráðin í að láta það gerast. Það er jafnvel þó að það séu líklega margir sem sitja núna og hugsa að þetta hljómi leiðinlegt eða algjörlega óþarfi en ég trúi í raun svo mikið að það geti gagnast einhverjum eða mér sjálfum að ég myndi líka mjög gjarnan vilja láta gera „Hollywood“ mynd eða seríu byggða á þeirri bók og ég myndi vilja fá þann heiður að taka þátt í myndinni sem leikari, og heiðarlega sagt held ég að það væri flottasta og skapandi og krefjandi verkefni í heimi að kasta mér út í. Ég verð svo glöð bara að hugsa um hversu flott þetta gæti verið en það er bara eitthvað sem ég hugsa með mér því það gæti líka verið að hinir hafi rétt fyrir sér að þetta sé bara önnur leiðinleg saga eða mynd og þá væri það auðvitað sóun á auðlindum og orku. En þið vitið hvað ég held, þið hafið enga hugmynd. Púff, ekki byrja á mér ennþá, en því miður get ég ekki annað en talað um það sem ég trúi á, jafnvel þó að ég hafi augljóslega hrætt alla og alla sem ég hef hitt á leiðinni með trú minni. Ég trúi svo mikið á svo margt að ég á varla neina vini eða fjölskyldu eða neinn sem trúir raunverulega á mig lengur. Þetta hljómar brjálað í mínum eigin huga, en ég velti því fyrir mér hvort ég hafi efni á að láta skrifa þessa bók og gera þessa kvikmynd einn daginn svo að ég geti betur skilið sjálfa mig og allar þessar brjáluðu hugmyndir og skoðanir sem ég ber með mér og lært meira um hvers vegna ég hugsa í raun eins og ég geri og trúi því sem ég trúi og hegða mér sem sú manneskja sem ég er. En þetta krefst allt þess að ég fái rétta hjálp og stuðning og bakhjarl svo að ég geti komið síðustu hlutunum út í heiminn. Þess vegna fékk ég þessa hugmynd að biðja um hjálp á afmælisdaginn minn sem eins konar afmælisgjöf frekar en alla aðra möguleika sem eru til staðar til að fá fjárhagslegan stuðning eða fjármögnun fyrir hugmyndir mínar. Ég verð að flýta mér að segja að ég veit mætavel að þetta er of há upphæð, næstum óskhyggja frekar en raunhæft mögulegt, en ég vil skora á sjálfa mig og umhverfi mitt að byrja að láta stærri hluti gerast. Því ég trúi því klárlega að það sé hægt að gera og í raun að það sé mjög mögulegt og jafnvel meira en ég þori enn ekki að segja frá núna svo að þetta verði ekki of löng og ofurstutt sjálfslýsing. Ég vona innilega að þessi undarlega hugmynd mín um að gefa vinum mínum og tengslaneti tækifæri til að gefa mér gjöf verði að veruleika. Ég vil segja að sama hversu stór eða lítil gjöf þið viljið gefa mér í formi fjárhagslegs stuðnings, þá mun ég gefa ykkur margfalt til baka, munið það og komið og munið eftir mér. Þakka ykkur fyrir.