Hæ allir!

Við erum fjölskylda með tvær yndislegar stelpur. Sagan okkar hófst í desember 2014. Ég var 26 ára, frá Sikiley og ráðvillt um hvað ég ætti að gera við líf mitt. Hann var fimm árum eldri en ég, sjómaður frá Púglíu. Eftir sjö mánuði varð ég ólétt af fyrstu dóttur okkar. Við vorum ekki undirbúin; við vorum í fjarsambandi, en við brettum upp ermarnar, leigðum hús á Sikiley og byrjuðum að skipuleggja líf okkar. Um leið og Greta fæddist leitaði ég að vinnu, sem sem betur fer barst, virðulega og vel heppnaða, sem fastráðinn skrifstofumaður. Þetta hjálpaði maka mínum að biðja um að flytja nær okkur. Svo fyrstu tvö árin fjárfestum við öllu í að kaupa hús. Þar sem við gátum aldrei reitt okkur á fjárhagslegan stuðning frá fjölskyldu okkar færðum við margar fórnir. Þremur árum síðar varð ég ólétt af annarri dóttur okkar, Giorgiu. Þrátt fyrir fjölmarga skriffinnskuerfiðleika tókst okkur að fá maka minn til að flytja varanlega nær okkur. Lífið tekur sinn toll og við sjáum það öll. Þar sem við vinnum hvort fyrir annað lifum við á laununum okkar, sem ég er alltaf þakklát fyrir, því það eru þeir sem hafa þau ekki og búa svo sannarlega við aðrar, meira áþreifanlegar áhyggjur. Við getum ekki kvartað; við eigum okkar eigið heimili, tvö stöðug störf og tvær heilbrigðar dætur. En við komumst rétt til enda mánaðarins. Við vildum gjarnan gifta okkur og lifa drauminn okkar, en dætur okkar eru forgangsverkefni okkar, svo við getum ekki lagt peningana til hliðar, hvað þá hugsað um að ráðstafa þeim til okkar sjálfra frekar en þeirra. Það eru margir sem geta ekki framfleytt sér með því að leita að tilboðum eða átta sig á því hvort þeir hafi efni á pizzu þann mánuðinn, svo ég er að spyrja hvort þið viljið leggja ykkar af mörkum til að láta þennan litla en mikilvæga draum rætast. ❤️