Litli bróðir minn, Hamish, sem er aðeins 18 ára, var fluttur á sjúkrahús sunnudaginn 20. október vegna þess að hann veiktist skyndilega alvarlega af lungnabólgu og Neisseria heilahimnubólgu (bólgu í verndarhimnum sem umlykja heila og mænu) sem olli lífshættulegri blóðsýkingu. Hann var fluttur frá Southampton General Hospital á Royal Papworth Hospital í Cambridge morguninn eftir þar sem nýru og hjarta hans voru að bila og þurfti því sérhæfða meðferð. Hamish var næstum því að deyja fjórum sinnum á fyrstu tveimur dögum sem hann var á sjúkrahúsinu og hefur síðan þá smám saman batnað á gjörgæsludeildinni. Blóðsýkingin sem heilahimnubólgan veldur hefur valdið blóðtappa í æðum hans og þessir blóðtappar hafa rofið blóðflæði til útlima hans, sem veldur því að vefur í höndum og fótum hefur dáið. Þetta þýðir að hann þarf að taka af báða fæturna frá hné og niður, hægri höndina, alla fingurna á vinstri hendi, en hugsanlega alla vinstri höndina líka. Hann er nú kominn aftur á Southampton General Hospital og bíður eftir að vera fluttur á sjúkrahús í London þar sem aðgerðin fer fram.

Þetta er mjög erfiður tími fyrir Hamish og fjölskyldu okkar, og þó að við gerum allt sem við getum til að styðja hann, þá höfum við ekki efni á miklu af því sem hann mun þurfa í framtíðinni. Við vonumst til að geta að lokum útvegað honum gervilimi sem munu samt sem áður leyfa honum að finna fyrir þeim tilfinningum sem hann hefði fundið fyrir ef hann hefði aldrei misst hendur og fætur í fyrsta lagi. Við viljum líka útvega honum bíl sem er aðlagaður að fötlun hans svo hann geti enn ekið. Til skemmri tíma þurfum við að setja upp stigalyftu í húsinu okkar svo hann geti komist inn í svefnherbergið sitt, breyta bílskúrnum okkar í herbergi til að hjálpa honum við endurhæfingu (styrktarþjálfun o.s.frv.) og breyta baðherberginu okkar svo það verði aðgengilegra fyrir hann. Auk þess mun hann einnig þurfa sjúkraþjálfun og sálfræðimeðferð og hlutastarfandi umönnunaraðila svo að mamma okkar geti enn unnið.

Hamish hefur alltaf verið mjög líflegur, áhugasamur og glaður maður. Hann hefur verið til staðar fyrir mig í gegnum allt og veit alltaf hvernig á að fá mig til að brosa og hlæja. Þrátt fyrir það sem hann hefur gengið í gegnum í lífinu, sérstaklega síðustu tvær vikur, hefur hann sigrast á því með jákvæðu viðhorfi og heldur áfram að vera fyndinn sjálfur. Hann er svo hugrakkur og sterkur maður og hann heldur áfram að gera mig og fjölskyldu mína afar stolta. Hann byrjaði í Háskólanum í Suður-Karólínu í september og naut þess virkilega. Hann hefur þegar eignast svo marga vini og er mjög leiður yfir því að geta ekki farið aftur í háskólann strax. Það brýtur hjarta mitt að sjá hann svona og ég vil gera allt sem ég get til að hjálpa honum að sjá að hann getur enn átt bjarta framtíð, jafnvel þótt hún líti öðruvísi út en hann ímyndaði sér hana áður.

Allar framlög væru mjög vel þegin af mér og fjölskyldu minni.