Þessi mynd var tekin í Nepal, þar sem ferðalag mitt, sem byggðist á aga og ákveðni, hófst. Ég æfði á hverjum degi ásamt vinum mínum, ekki til að vera huggaðri heldur til að tryggja framtíð sem við trúðum á. Við spöruðum okkar eigin peningum og byggðum, með smá stuðningi frá ríkinu, einfaldan garð svo við gætum æft saman. Það var ekki mikið - en það var byggt með fórnfýsi, einingu og von.

Við æfðum aldrei bara fyrir okkur sjálf. Við opnuðum rými okkar og hjörtu fyrir yngri bræðrum og systrum á aldrinum 15–16 ára og hvöttum þau til að velja heilsu, aga og tilgang. Ekki aðeins til að ganga í herinn, heldur til að byggja upp sterkt líf og sterka hugi.

Þessir dagar voru afar erfiðir. Það voru stundir þreytu, efa og baráttu – en við gáfumst ekki upp. Vinátta varð styrkur okkar. Erfið vinna varð svarið. Í dag hefur sú barátta þýðingu: einn af vinum mínum þjónar í breska hernum, annar í Singapúr-hernum.

Ferðalag mitt er ekki lokið enn. Draumur minn er að þjóna í franska hernum. Til að elta þennan draum yfirgaf ég heimaland mitt, foreldra mína og allt sem ég elska og kom til Króatíu. Ég stend hér ein, frammi fyrir óvissu, en ég neita að gefast upp.

Þetta er ekki bara draumur – þetta er skuldbinding. Og með ykkar stuðningi mun ég halda áfram.