Fyrir tveimur dögum fékk ég kvíðakast vegna þess að fyrirtækið mitt ákvað að greiða ekki sumum starfsmönnum sínum laun. Afsökunin er sú að þau hafa ekki peningana, jafnvel þótt við höfum rukkað 6.500 evrur laugardaginn 2. og 3.500 evrur sunnudaginn 3., þökk sé samstöðu samfélagsins sem slóst saman til að hjálpa þeim sem urðu fyrir barðinu á þessu í Valencia. Ég er í veikindaleyfi, reikningarnir mínir eru yfirdráttar, ég hef ekki greitt leigu, bílatryggingar eða internetið, og ég hef ekki einu sinni peninga fyrir sígarettum. Ég get sannað allt sem ég er að segja. Ég er ótrúlega kvíðin, og ofan á það búast þau við að ég snúi aftur til vinnu og þrýsta á mig að koma fljótlega aftur, jafnvel þótt ég viti ekki hvort ég fái greitt í þessum mánuði, hvað þá næsta. Ég er ekki einu sinni að íhuga að fara aftur því ég hef heiðarlega ekki peninga fyrir bensíni, kaffi... ég meina, fyrir ekki neitt. Fyrirfram þakkir. Ég vil ekki hagnast; ég vil bara lifa af þennan mánuð og finna aðra vinnu, en þetta er vítahringur. Ég finn ekki vinnu þar sem ég er ekki viss um að ég geti komist í vinnuna ef ég hef ekki efni á að ferðast til og frá vinnu. Ég er örvæntingarfull. Ef einhver getur hjálpað mér, þá veit ég ekki... Ég gæti borgað þeim til baka smátt og smátt... Ég veit ekki hvað ég á að gera annað. Takk.