Hæ, ég heiti Annalisa. Ég er 29 ára gömul. Ég hef aldrei átt alvöru fjölskyldu. Foreldrar mínir skildu þegar ég var lítil og þá hófst stríðið... dómstólar, lögregla, hefndaraðgerðir, bæði sjálfsdýrkandi. Líf í fórnfýsi, handan allrar mannlegrar siðferðislegrar rökfræði.

Fyrir nokkrum mánuðum, rétt fyrir 90 ára afmæli hans, lést faðir minn óvænt. Ég varð ein eftir í heiminum; frá þeirri stundu hurfu allir. Þrátt fyrir 30 ára átök milli fjölskyldna stóð enginn við hlið mér.

Pabbi minn skildi mig eftir með 20 evrur á bankareikningi sem var þegar í yfirdrátt.

Ég er að borga fyrir slæmar ákvarðanir annarra, bakslag

um mig.

Ég er að fara að vera vikið úr húsnæði. Ég er með skuldir og skattareikninga upp á um 20.000 evrur. Ég vinn stanslaust en það er ekki nóg til að bjarga mér. Ég hef ekki verslað matvörur síðan í nóvember og ég á líka von á barni.

Ég bið til Guðs að ég komist úr þessari stöðu eða að ég vakni aldrei aftur.

Ég er algjörlega örvæntingarfull, hef hugsað um sjálfsvíg oft, ég fæ stöðugt kvíða og panikköst. Allt er á móti mér.

Fyrirgefðu, en þrátt fyrir allt hef ég alltaf elskað lífið.

Ég kom hingað til að biðja um hjálp því ég var kominn á botninn.

Afsakið mig.