Ég er í mjög slæmri fjárhagsstöðu. Ég ræð ekki við þetta andlega. Ég vann erlendis og nú þegar ég er vinnulaus og finn enga vinnu hef ég safnað miklum skuldum í hálft ár. Ég fæ martraðir um að lögmanninn banki upp á hjá mér og það er ekki gott. Ég græt og stundum finnst mér eins og ég viti ekki hvað ég á að gera annað. Ég vildi óska að ég flytti til útlanda, ekki bara til að vinna heldur líka til að fá betra líf, en ég get það ekki. Því ég er með skuldir og hef ekkert til að ferðast með. Ég fæ ekki stuðning frá fjölskyldunni minni því þau eru líka í slæmri stöðu. Peningarnir fara í að greiða allar skuldirnar auk þess, ef nóg safnast, einnig í ferðalag til útlanda til að finna lögmann. En fyrst eru það lán. Ef það er einhver sem hefur enn góða sál, þá verð ég hamingjusöm. Því ég þarf ekki efnislega gjöf, ég yrði bara hamingjusöm ef ég væri ekki með skuldir. Steinn myndi detta af höfðinu á mér strax og það er allt og sumt. En jafnvel þótt ég eigi ekki eitt og ég viti að einhver þarfnast þess, þá mun ég gefa. Eins og það gerðist einu sinni á lestarstöðinni þar sem heimilislaus maður vildi bara mat, hann gaf mér peningana mína til baka og sagði að ef þú kaupir mér eitthvað að borða, þá væri það nóg fyrir mig. Ég vissi að ég var að gera rétt. En nú er ég í slæmri stöðu, svo ég vona að einhver með gott hjarta muni hjálpa mér.