Sem forráðamaður föður- og móðurlauss munaðarlauss drengs bið ég þig að hjálpa mér, því við stöndum frammi fyrir brottrekstri. Því miður erfði hann lánin sem móðir hans hafði tekið sem ábyrgð fyrirtækisins, og þess vegna áreita og ofsækja bæjarfulltrúar okkur daglega. Ég vildi gjarnan ala drenginn upp í andlegu, líkamlegu og fjárhagslegu öryggi, en því miður, vegna þeirrar stöðu sem hefur skapast eftir harmleikinn, er það ekki mögulegt. Við getum ekki gert fyrirtækið upptækt vegna lánanna. Við fáum hvergi sanngirni, þeir hækka bara allt með vöxtum og sektum.

Íbúðin sem við búum í, sem nú er verið að reyna að vísa okkur úr, inniheldur alla upphæðina af fyrri minni íbúð látnu systur minnar, sem hún hafði greitt fyrir í mörg ár. Hún hafði tekið hærra lán í von um langt líf, til að skapa betri kjör fyrir litla son sinn, en á meðan lést hún á sjúkrahúsi úr blóðsýkingu.

Eineltið sem hann verður fyrir tekur sinn toll af okkur og af hlutverkaleik hans veit ég hvað er í huga þessa þriggja ára barns: „Ég á ekkert lengur!“... „Þau eru að flytja mig á stofnunina af valdi...“

Þriggja ára barn á að leika sér og þroskast í öryggi, en án þess að það sé mín sök hefur öryggiskennd þess þegar skaddast vegna þess að í stað þess að veita hjálp erum við stöðugt undir þrýstingi frá forsjáraðilum og öðrum aðilum.

Ég get ekki alveg komið í staðinn fyrir móður mína, þótt ég muni gera mitt besta fyrir hana. Mín heitasta ósk er að ala hana upp í kærleika og öryggi, og í því bið ég um stuðning ykkar og hjálp.