Ég heiti Veronica og er 18 ára gömul. Foreldrar mínir létust á leið sinni í jarðarför foreldra sinna. Þessi ferð, full af sorg en mikilvæg, átti að vera tækifæri til að kveðja fjölskylduna og heiðra ástvini þeirra. Í staðinn skall harmleikur á og ég missti þau bæði í einu vetfangi. Á einum degi missti ég foreldra mína og framtíðina sem ég hafði séð fyrir mér. Ég varð ein eftir með sjö yngri systkinum mínum til að annast. Við vorum öll niðurbrotin og ráðvillt og reyndum að skilja hvernig svo margt gat verið tekið frá okkur á svona grimmilegan hátt. Síðan þá hefur lífið verið ótrúlega erfitt. Það eru dagar þegar sársaukinn og ábyrgðin eru yfirþyrmandi og löngunin til að gefast upp grípur um sig. Það eru líka dagar þegar við höfum ekki nóg að borða og ég finn til hjálparleysis að horfa á systkini mín svelta. Þrátt fyrir allan þennan sársauka stend ég sterk fyrir þau. Ég elska bræður mína og systur innilega en ég get ekki borið þessa byrði ein. Ég bið um örlæti ykkar svo að við getum sigrast á þessari raun og endurbyggt líf okkar með reisn og von.