Áralöng heilsufarsvandamál, alvarleg veikindi og streita, og við lögðum enn hart að okkur til að lifa eins góðu lífi og mögulegt var. Því miður, í nútímahagkerfinu, gátum við ekki náð markmiði okkar um að eignast okkar eigin, einkarekna, hluta af hamingju og gleði. Heimili!

Eiginmaðurinn minn (44) flutti til annars lands til að vera með mér (31) þar sem hann talar ekki tungumálið og skilur ekki menninguna, gerði mig að hamingjusamasta manneskjunni á jörðinni og fékk svo heilablóðfall tveimur mánuðum eftir brúðkaupsdaginn okkar, missti vinnuna og fékk ekki greitt. Skelfilegu dagarnir framundan voru fullir af ósviknum ótta, sorg en líka von, allt á meðan við vorum föst í tilvistarkreppu. Covid kom, engin vinna, lifað á einum launum, þar á meðal að sjá fyrir foreldrum mínum, miklar skuldir, engin leið út. Það hefur verið barátta síðan.

Við getum enn þann dag í dag ekki staðið traust á eigin fótum. Það er sagt að maður sé ekki veikburða ef maður biður um hjálp, svo við ákváðum að prófa þetta.

Við leitum hvort til annars eftir ást og stuðningi, en við viljum gjarnan byggja upp eitthvað sem við getum hlúð að saman og lifað drauminn okkar.

Fyrirfram þökk!