Það sem brann ekki
Það sem brann ekki
Upprunalegur ungverska texti þýddur á íslenskur
Upprunalegur ungverska texti þýddur á íslenskur
Lýsingu
Þau vöknuðu klukkan þrjú um nóttina við reykjarlykt. Fyrst bara mjúkt brak, síðan logar í eldhúsinu. Pétur hljóp til barnanna og Anna kallaði á slökkviliðsmennina með skjálfandi höndum.
Innan nokkurra mínútna var allt hulið reyk.
Þau stóðu berfætt á götunni, í náttfötunum sínum, og horfðu á heimili sitt brenna. Þar brann fyrsta teikning Máté á ísskápnum. Barnið hennar Lili. Myndaalbúmið á hillunni í stofunni.
Anna var að gráta.
"Við týndumst öll ..."
Pétur faðmaði hann. Börnin tvö krupu saman á milli sín, enn skjálfandi.
„Ekki allt,“ hvíslaði hann. „Við erum hér.“
Veggir hússins gætu hafa hrunið. Húsgögnin gætu hafa orðið að ösku.
En á þeirri stundu, er þau héldust hvort að öðru í köldu döguninni, áttuðu þau sig á: heimili er ekki gert úr veggjum.
En frá þeim sem lifðu af. ❤️
