Hljóðlátt. Óáberandi. Það sem við tökum oft ekki einu sinni eftir.

Hún er ein. Hún hefur enga fjölskyldu til að leita til, engan til að styðja hana þegar henni líður verst. Hún lifir hófsömu lífi í lítilli leiguíbúð og reiknar út í hverjum mánuði hvort allt muni ganga upp. Hún vinnur, en aðeins fyrir lágmarkslaun – og því er stundum næstum ekkert eftir.

Samt gefst hann ekki upp.

Hún hefur stórt hjarta. Hún annast yfirgefin ketti og gefur þeim það sem henni sjálfri oft vantar – öryggi, hlýju og umhyggju. Hún gefur hluta af peningum sínum til að fæða þá, jafnvel þótt hún viti að hún gæti ekki haft nóg fyrir sjálfa sig.

Í frítíma sínum semur hún lög. Róleg, einlæg ... alveg eins og hún sjálf. Kannski mun enginn nokkurn tímann heyra þau, en þau eru hennar leið til að komast í gegnum erfiðu dagana.

Hún biður ekki um hjálp. Hún vissi aldrei hvernig hún ætti að gera það.

En það er einmitt þess vegna sem hann þarfnast hennar núna.

Sérhvert framlag þýðir meira fyrir hana en bara peningar. Það þýðir tilfinninguna að hún sé ekki alveg ein í þessu. Að það sé fólk einhvers staðar sem er ekki sama um sögu hennar.

Hjálpum henni að fá einhverja hvíld. Gefum henni tækifæri til rólegra lífs. Og sýnum henni að jafnvel kyrrlátar sálir eiga skilið að vera heyrðar.