Tar éis 12 bliana pósta, fuair mé amach go raibh mé i mo chónaí le duine narcissist... náire, bualadh, ní gá dom fiú cur síos a dhéanamh air, mí-úsáid shíceolaíoch... Chuaigh mé trí gach rud. D’fhág mé mo theach, agus mar sin caitheadh amach as mo theach mé chun brionglóid duine eile a chomhlíonadh... más féidir leat é sin a thabhairt air, cheannaíomar teach, tá beirt pháistí áille agam, ainmhithe. Búm, lá amháin léirigh an fhíor-aghaidh nár theastaigh uaim a fheiceáil le blianta fada anuas í féin. As gach rud a d’íobair mé.... Ní fheicim ainmhithe, ar feadh tamaill chríochnaigh mé ar an tsráid ónár dteach agus chodail mé i gcarr sa gheimhreadh. Chonaic mé na páistí ar a laghad. Bhí mé ag bun an tsléibhe go hiomlán. Ní raibh mé ag iarraidh a bheith anseo agus a chreidiúint go mbeadh rud éigin níos fearr. Ansin chabhraigh daoine liom árasán a aimsiú (an-daor) ach ní raibh mé in ann rogha a dhéanamh, b’éigean dom a raibh ann a thógáil agus cúlra a thógáil do na páistí ón tús le go mbeadh siad liom. Leis seo, ba mhaith liom tosú ón tús le líne thiubh a tharraingt: páistí a bheith agam, cúlra mar ba chóir, gan ganntanas bia a bheith agam dom féin, ní raibh ganntanas ainmhithe na bpáistí ann riamh, bíonn siad i gcónaí sa chéad áit, ach an mothúchán ar ndóigh go n-oibrím ach ní leor é chun gach rud a chlúdach.. thóg mo iar-leannán gach rud uaim agus níor thug sé aon rud ar ais dom, níl fágtha agam ach fiacha.... Ba mhaith liom a iarraidh ar aon duine, fiú mura bhfuil ach coróin acu, go gcuideoidh gach rud... má roghnaítear rud éigin, níl a fhios agam, b'fhéidir tá, b'fhéidir nach bhfuil. Úsáidfear na cistí ar ndóigh chun maireachtáil do na páistí, na hainmhithe agus chun éirí ón talamh níos éasca. D'fhéadfadh na páistí turais a fháil liom nach féidir liom a íoc leo anois...🪷 Gabhaim buíochas ó bhun mo chroí as gach coróin.