Níl mé ag iarraidh só.

Táim ag iarraidh seans.

Bhí mé ag machnamh ar feadh i bhfad faoi cibé an scríobhfainn é seo ar chor ar bith.

Ní furasta a admháil nach féidir leat gach rud a láimhseáil leat féin.

Tá sé níos deacra fós a rá go bhfuil tú tuirseach — ní go fisiciúil, ach go domhain istigh ionat.

Gach lá éirím, oibrím, déanaim iarracht.

Is cosúil go bhfuilim “ceart go leor” do dhaoine eile.

Ach is é fírinne an scéil go mbíonn mé i mo shuí i dtost tráthnónta áirithe agus ag déanamh iontais.

cé mhéad níos mó is féidir liom a iompar liom féin.

Níl trua á lorg agam.

Níl mé ag lorg aicearraí.

Táim ag lorg tacaíochta.

Níl uaim ach beagán síochána.

An mothúchán nach dtitfidh mé as a chéile má thagann lá dona.

Go mbeidh mé in ann análú, gan eagla roimh a bhfuil i ndán dom amárach.

Ciallaíonn gach ranníocaíocht — gach ceann acu i ndáiríre — níos mó ná mar a cheapfá.

Ní airgead amháin atá i gceist.

Is teachtaireacht í: “Feicim thú. Níl tú i d'aonar.”

Le do chabhair, tá súil agam bunsraitheanna a thógáil:

le haghaidh cobhsaíochta,

ar mhaithe le sábháilteacht,

le haghaidh saol nach bhfuil gá le himní leanúnach a thuilleadh.

Mura bhfuil tú in ann síntiús a thabhairt, cuidíonn sé seo a roinnt níos mó ná mar a cheapfá cheana féin.

Agus más féidir leat, buíochas ó chroí leat.

Mar domsa, ní síntiús amháin atá ann seo.

Is dóchas é.