Haigh a chairde,

Bhí fonn orm scéal a roinnt libh a d’athraigh an chaoi a bhfeicimid an domhan. Le déanaí, d’fhill mo bhean chéile ar a Madagascar grámhar agus, i measc áilleacht a tíre dhúchais, bhuail sí le súile coileáin nach mbeadh aon seans aige. Gan ár n-idirghabháil, bheadh ​​a chinniúint séalaithe ag an ocras nó ag an bhforéigean sráide.

Shocraíomar é a shábháil agus é a thabhairt linn anseo go dtí an Iodáil. Sna grianghraif a fheiceann sibh, tá an "roimh" i Madagascar agus an "ina dhiaidh" inniu, anseo sa bhaile: tá a shúile mar a chéile, ach anois lonraíonn sé le solas difriúil.

Bhain an taithí seo go mór linn. Ní fhéadfaimis neamhaird a dhéanamh de na mílte madraí eile a bhí fós ann, cinniúint chun báis den ocras nó chun báis ar na sráideanna. Sin an fáth ar shocraíomar céim thábhachtach a ghlacadh: tiomsaitheoir airgid a sheoladh chun foscadh a chruthú i Madagascar.

Is é an sprioc foscadh sábháilte, bia agus cúram a chur ar fáil do na madraí fáin sin nach bhfuil guth acu inniu. Is féidir le gach ranníocaíocht bheag cabhrú linn éadóchas a chlaochlú ina dhóchas, díreach mar a rinne ár míorúilt bheag.

Tabharfaidh mé na sonraí go léir duit go luath maidir le conas tacú linn. Le chéile, is féidir linn difríocht a dhéanamh.