Haigh! Is mise Ruben agus is fear trasinscneach mé. Ó thosaigh mé ag caithreachas, cosúil le gach duine de mo chomhdhaoine trasinscneacha, tá dhá ualach ollmhóra orm. Mo chíocha.

Chuir mo mháthair amach ar na sráideanna mé nuair a bhí mé 19 mar gheall ar cé mé féin. Ar an drochuair, adhrann mo theaghlach ar fad Dia ar bhealach seicteach. Tá cónaí orm ar na sráideanna, i mbrúnna, agus le teaghlaigh aingeal. Tá mé tagtha ar bhealach fada, ar an drochuair. Is í mo theaghlach faoi láthair mo chailín tacaíochta agus ár gcat beag.

Le bheith ionraic, ó bhí siad orm, rinne mé iarracht ar gach rud le nach mbeadh siad le feiceáil. Tá gach rud curtha agam orm féin ó cheallafán agus téip lachan go criosanna níos tibhe. Bíonn mé i gcónaí ag lorg bealach níos fearr chun mo bhrollach a dhéanamh níos cothroime. Ar ndóigh, bhí Binders agam agus fiú bra spóirt thar a bheith daingean. Tá disphoria ollmhór orm fúthu. Bhí laethanta ann agus tá fós nuair nach raibh mé fiú sásta dul amach má bhí siad le feiceáil. Fulaingím. Fulaingím ón eolas go bhfuil dhá rud ar mo chorp nach féidir liom a chaitheamh.

Ní féidir liom a bheith i mo dhuine iomlán ná i mo chréatúr iomlán. Ar an drochuair, tá mo obráid thar a bheith costasach agus ní thuilleann mé go leor le bheith in ann airgead a bhailiú. Tá mé ag smaoineamh go leor faoi cibé an ndéanfaidh mé é nó nach ndéanfaidh agus níl mé ag súil go ndéanfaidh aon duine síntiús dom, ach mar is gnáth, tá dóchas mór agam. Tá mé 25 bliain d'aois agus ní féidir liom maireachtáil mar seo a thuilleadh. De réir mo chuid faisnéise is déanaí, cosnóidh mo obráid na milliúin, mar sin tá am romham, chomh maith le dóchas.

Bheinn buíoch dá bhféadfá fiú forint amháin a sheoladh chugam. Bheinn buíoch dá bhféadfá mo shaol a dhéanamh níos éasca.

Buíochas mór: Ruben