A chairde dílse, a bhaill teaghlaigh agus a chairde go léir atá gar dúinn,

I saol gach duine bíonn chuimhneacháin ann a shoilsíonn gach rud timpeall ort, chuimhneacháin nuair a bhraitheann tú go bhfuil do chroí lán, agus go nglacann an cosán atá romhainn brí níos doimhne. Is é an nóiméad sin ár bpósadh dúinn. Is í an chéim í trína roghnaímid ní hamháin a chéile, ach todhchaí choiteann freisin, tógtha le foighne, meas agus grá.

Is é ár mbrionglóid an lá seo a cheiliúradh ar bhealach a léiríonn sinn féin: simplí, ó chroí agus lán mothúchán. Bhíomar i gcónaí ag iarraidh nach searmanas amháin a bheadh sa bhainis, ach ceiliúradh ar an nasc atá eadrainn agus ar na daoine a bhí linn in am trátha agus in am trátha dona. Mar sin féin, tagann freagrachtaí agus costais leis an réaltacht a bhaineann le heagrú imeachta den sórt sin a sháraíonn ár bhféidearthachtaí reatha uaireanta.

Dá bhrí sin, le mór-mhodhúlacht agus le buíochas, iarraimid bhur dtacaíocht. Is comhartha grá é aon ranníocaíocht - is cuma cé chomh beag - comhartha go bhfuil muinín agaibh as ár gcosán agus cuid den scéal seo atá á thógáil againn le chéile. Tugann gach comhartha níos gaire dúinn don lá a n-aontóimid ár gcinniúint, agus a mbeidh bhur gcroí i láthair i ngach mionsonra.

Ní hamháin go bhfuilimid ag iarraidh tacaíochta do chóisir, ach chun aisling choiteann a chlaochlú ina réaltacht. Ciallaíonn cabhrú linn céim a thabhairt dúinn féin i dtreo ár dtodhchaí, i dtreo lae a fhanfaidh go deo inár n-anamacha.

Gabhaimid buíochas ó chroí libh as ucht bhur gcineáltas, bhur bhflaithiúlacht, agus as ucht bhur gcuid dár scéal.