Táim anseo as éadóchas.

Is teaghlach feirmeoireachta muid, ach mar gheall ar chúinsí an domhain agus cinntí tubaisteacha gnó, táimid i mbaol. Táimid i lámha bailitheoirí fiachais gan trua a bhaineann leas as ár gcás agus a bhagraíonn ár sócmhainní a urghabháil mura dtugaimid an t-airgead a éilíonn siad dóibh (fiú gan eolas na gcreidiúnaithe a ndéanaimid idirbheartaíocht leo go díreach). Ní thaispeánann m'athair gach rud, ach ní féidir leis a éadóchas a cheilt a thuilleadh; níl sé ina chodladh. Tá mo mháthair ag fulaingt mar gheall air seo; tá a coigiltis caillte aici cheana féin. Baineann an seanfhocal: "I dteach nach bhfuil arán ann, bíonn gach duine ag argóint agus níl aon duine ceart." Beidh mé i mo athair i mí Eanáir, agus feicim mé féin gan todhchaí, gan an neart le troid. Tá sé tubaisteach.

Ach, cosúil le gach rud sa saol, níl aon réiteach ar an mbás amháin. Sa chás seo, táimid ag iarraidh píosa talún a dhíol, agus a luaithe a dhíolaimid é, íocfaimid na fiacha agus fágaimid réidh leis an éadáil. Is féidir linn todhchaí a bheith againn. Ní mór dúinn ach an talamh a dhíol. Go tapaidh.

Níl a fhios agam an mbeimid in ann é a dhíol amárach nó i gceann míosa amháin, ach i gceann míosa beidh sé rómhall. Níl airgead againn chun aire a thabhairt don fhíonghort, chun an fómhar a thosú, chun an tarracóir a chothabháil... Ní dhéarfaidh mé nach bhfuil airgead againn le hithe mar go bhfuil an gairdín glasraí agus na hainmhithe ag beathú orainn. Agus níl airgead againn chun déileáil leis na bailitheoirí fiachais a bhagraíonn teacht agus an trealamh a theastaíonn uainn dár gcuid oibre, an tarracóir agus an innealra, a urghabháil ag aon nóiméad. A luaithe a dhíolfar an talamh, is féidir linn rudaí a chobhsú.

Níl mé ag iarraidh airgid saor in aisce, ach iasachtaí amháin go dtí go mbeimid in ann an díol a chríochnú.