Goideadh mo charr ag duine a bhí, mar a fuair an Chúirt Chéadchéime, ina chalaoiseoir sraitheach. Ar an drochuair, mar a tharlaíonn go minic san Iodáil, ní íocann na daoine a ghoidíonn: níl aon sócmhainní ag an duine, níl aon sócmhainní ina ainm, agus ní bheidh sé in ann cúiteamh a thabhairt dom as an damáiste a rinne sé.

Ón lá sin i leith, tá mo shaol athraithe chun donais: gan charr, tá neamhspleáchas, am luachmhar do mo chuid oibre, deiseanna, agus suaimhneas intinne caillte agam. Rinne mé iarracht ar gach bealach dlíthiúil, ach anois tá a fhios agam nach bhfeicfidh mé pingin ón duine a robáil mé.

Inniu táim ag iarraidh bhur gcabhair le go mbeidh mé in ann bogadh go neamhspleách arís, oibriú gan bhacainní, agus tacú le mo theaghlach. Ba mhaith liom carr sábháilte agus iontaofa a cheannach ionas gur féidir liom tosú ag maireachtáil gan a bheith ag brath ar dhaoine eile.

Chuir mé tús leis an tiomsaitheoir airgid seo chun €45,000 a bhailiú, an méid a bhí ag teastáil chun an carr goidte a athsholáthar le ceann nua iontaofa a bheidh ag freastal orm ar feadh blianta fada.

Is féidir liom rialú na cúirte a chur ar fáil d’aon duine agus freagra a thabhairt ar do chuid ceisteanna go léir: is scéal fíor é mo scéal féin, damáiste fíor, nach ndéanfaidh aon duine a dheisiú gan chabhair ó dhaoine cineálta cosúil leatsa.

Is céim i dtreo na saoirse chun filleadh ar an saol agus ar an obair mar a bhí gach ranníocaíocht, is cuma cé chomh beag is atá sí.

Buíochas le duine ar bith ar mian leis cabhrú liom.