Ik ben 39 jaar oud en worstel al jaren met een bipolaire stoornis, een diagnose die tot stand kwam na talloze doktersbezoeken en mijn vastberadenheid om te begrijpen wat er met me aan de hand is. Het is geen gemakkelijke weg – stemmingswisselingen, opvliegers, een gevoel van bedreiging en innerlijke chaos hebben van mijn leven een strijd gemaakt. Ondanks mijn pogingen om te laten zien dat ik erom geef, ben ik banen kwijtgeraakt door deze onvoorspelbare schommelingen. Er waren momenten dat ik mezelf ervan overtuigde dat ik waardeloos was, ook al zagen anderen potentieel in mij, zelfs als leider. Maar van binnen voelde ik dat één enkele trigger me kon doen 'ontploffen'.

Bewustwording van mijn aandoening is de eerste stap, maar behandeling is essentieel om een volwaardig leven te leiden. Zonder medicatie kan ik niet eten, slapen, uit bed komen – simpel gezegd: ik kan niet leven. Langdurige stress en druk hebben clusterhoofdpijn veroorzaakt, en een jaar geleden merkte ik dat mijn rechteroog ging hangen – een zichtbaar gevolg van mijn worstelingen. Maar het oog is niet mijn grootste probleem – het is de bipolaire stoornis die me mijn rust en stabiliteit ontneemt.

Ondanks alles blijf ik vechten – voor mezelf, mijn familie, mijn vriendin en iedereen die ik ontmoet. Ik heb geen kinderen omdat ik altijd bang ben geweest dat ik, met mijn aandoening, geen stabiele steun voor hen zou zijn. Nu weet ik echter dat ik sterk moet zijn en voor mijn gezondheid moet zorgen om te kunnen leven en het beste van mezelf te geven.

Ik vraag om steun voor mijn behandeling – elke zloty is een bouwsteen voor rust, een kans op stabiliteit en een betere toekomst. Bij voorbaat dank voor alle hulp en voor het lezen van mijn verhaal.

Met dankbaarheid,

Rafał