Wij komen uit Calarasi en zijn een gezin met een zoontje van 9 jaar. Hij heeft de diagnose hyperkinetische stoornis, in combinatie met een matige verstandelijke beperking en motorische stereotypieën.

We zijn begonnen met intensieve therapieën op alle gebieden – van ABA en logopedie tot sensorische integratie en kinesitherapie. We hebben hard gewerkt en offers gebracht 

 De eerste directe blikken. De eerste woorden. De eerste momenten waarop Andrei contact begon te maken met de wereld.

Elke stap was een overwinning. De jaren gingen voorbij met duizenden uren werk, slapeloze nachten en tranen. Maar ook met glimlachen die de vermoeidheid deden smelten. Met het vertrouwen dat Andrei, ergens achter zijn stilte,een hele wereld te bieden had.

Vorig jaar, toen Andrei 8 jaar oud was, hoorden we over een mogelijkheid:therapie met auto-implantaat van stamcellen. Het was niet gemakkelijk om te beslissen, maar we wisten dat we alles moesten proberen wat mogelijk was. We hebben offers gebracht, geld ingezameld, meningen gevraagd, gehoopt en de eerste stamcelbehandeling ondergaan.

Na de behandeling gebeurden er niet van de ene op de andere dag wonderen. Maar langzaam maar zeker veranderde er iets. Andrei begon meer aanwezig te zijn. Hij begon uit volle borst te lachen. Hij boekte echte vooruitgang op het gebied van sociale integratie en schoolactiviteiten. Hij heeft een reële kans op een beter leven.

Hij staat nog steeds voor uitdagingen, maarhij is niet meer het stille jongetje van vroeger. Hij is een kind met een buitengewone wilskracht, een groot hart en ons, zijn ouders, die nooit zijn opgehouden in hem te geloven.

Andrei is het levende bewijs datliefde, moed en hoop het onmogelijke werkelijkheid kunnen maken.En wij, zijn ouders, zijn stille helden, die onze strijd dag in dag uit met een zeldzame waardigheid hebben gevoerd.

En, het allerbelangrijkste,de glans in Andrei's ogen straalt nu sterker dan ooit.

Nu heeft Andrei een tweede fase van de stamceltherapie nodig – een nieuwe ingreep in de herfst (november). De kosten bedragen 12.000 euro.Het is een cruciaal moment, waarop de ingreep kan leiden tot aanzienlijke en blijvende vooruitgang. Maar WIJ, de ouders, kunnen de totale kosten niet meer dragen; de ingreep vindt plaats in november 2025.

Ik, zijn moeder, geloof in Andrei; ik heb hem zien opgroeien, obstakels overwinnen en leren. Hij is een kind met een enorm potentieel en zijn vooruitgang verdient ondersteuning.

Maak deel uit van dit verhaal van hoop.

Ik dank u namens een gezin dat nooit heeft opgehouden te hopen.

En namens een jongetje, mijn jongetje, dat elke dag leert hoe hij de wereld kan veroveren.