Hæ allir (athugið langa færslu)

Nú ætla ég að segja ykkur frá hræðilegu ferð minni til Barcelona.

Ég vildi vera góður og fara með aðstoðarmenn mína í helgarferð til Barcelona, svo við vorum sjö alls.

Þegar ég var kominn þangað á fimmtudag bauð ég öllum í mat. Eftir matinn söfnuðumst við saman í stuttan P-fund þar sem við ræddum rútínur og lásum upp sjónarmið Heléne Olsson um hvernig góður aðstoðarmaður ætti að vera.

Þetta var ekki vel þegið, meðal annars vegna þess að ég bað um að fólk væri ekki alltaf í símanum sínum, en greinilega lifum við árið 2025 og maður getur ekki unnið vinnuna sína án símans.

Eftir það fóru 5 aðstoðarmennirnir, þar á meðal sá aðstoðarmaður sem átti að vera áætlaður.

Svo einn af aðstoðarmönnunum, sem var ekki áætlaður, þurfti að hjálpa mér að koma mér í rúmið þar sem þið þurfið að vera tvö.

Daginn eftir kom einn af áætluðum aðstoðarmönnum klukkustund of seint, svo enn og aftur þurfti einn af óáætluðum aðstoðarmönnum að hjálpa til.

Fyrir ferðina höfðum við sent út bréf þar sem fram kom að þá daga sem við værum ekki áætluð gætum við gert hvað sem við vildum, en að við myndum hittast á hverju kvöldi til kvöldverðar. Við höfðum einnig sent út ferðasamning þar sem aðstoðarfólkið var vel upplýst um að þetta væri viðskiptaferð.

Á föstudagskvöldið vorum við bara fjögur saman að borða kvöldmat.

Á laugardaginn fór ég með aðstoðarmönnum sínum tveimur sem unnu að því að hitta Barcelona.

Klukkan fjögur átti ein af stelpunum að vera afleyst, við vorum ekki á hótelinu svo stelpan sem átti að taka við þurfti að koma þangað sem við vorum.

Hún mætti alveg brjáluð á vettvang og fór að gapja og öskra að ég væri að brjóta öll lög og reglur sem voru til og að hún ætlaði alls ekki að draga mig í hjólastólnum aftur á hótelið því henni fyndist það of heitt.

Og svo sagði hún upp störfum með tafarlausu gildi og skildi mig og hina tvo aðstoðarmennina eftir eins og spurningarmerki.

Á laugardaginn vorum við fjögur aftur að borða saman.

Á sunnudag áttum við að fljúga heim og það kom þremur af aðstoðarfólkinu eins og áfall að við þurftum að yfirgefa hótelherbergin fyrir hádegi.

Sá eini aðstoðarmaður sem átti bara að fara að pakka og hvarf í fjórar klukkustundir.

Um borð í vélina tilkynnti flugstjórinn að verkfall væri í gangi í Frakklandi svo við þurftum að bíða eftir tíma frá flugmanni, sem þýddi að við þurftum að sitja í vélinni í eina og hálfa klukkustund áður en við gátum tekið í loftið.

Þegar komið var heim sagði önnur manneskja, sem ekki hafði aðstoðarmennina, upp störfum sínum á mánudaginn eftir að hún tilkynnti sig veika.

Síðan þá hafa verið deilur og rifrildi um laun o.s.frv.

Við drögum frá ferðastyrki samkvæmt reglum skattyfirvalda en svo fór allt í klessu svo til að fá hugarró breyttum við laununum og greiddum þau út án frádráttar.

En núna fullyrðir ein af aðstoðarkonunum að hún hafi verið að vakna að minnsta kosti fjórum sinnum á nóttu í yfir 30 mínútur til að snúa mér við!

Ég er að verða svo þreyttur.

Ég reyndi að gera eitthvað gott og skemmtilegt og var svo vinsamleg að bjóða tveimur nýráðnum aðstoðarmönnum og sem þakklætisvott fyrir það er ég nú í samningaviðræðum við verkalýðsfélagið til að sanna að það tekur ekki hálftíma að snúa mér við.

Ég mun aldrei vera svo góður að bjóða þér í ferðalag aftur því þetta fer í taugarnar á mér.

Ég er að missa hárið, ég er með magabólgu, vöðvarnir mínir kippast og kippast svo mikið að ég fæ vöðvaverki og talfærnin mín versnar bara og versnar.

Svo takk fyrir alla aðstoðarmennina sem voru þarna og sáu til þess að ég hefði góða helgi í Barcelona, andvarp!

Vinsamlegast deilið þessu svo allir geti séð hvað getur gerst í leyni.