Hæ allir,

Ég heiti Diana Pana, er 32 ára gömul og er frá Búkarest.

Ég skrifa þessi skilaboð með þungu hjarta og í von um að ég muni finna fólk með stórt hjarta sem getur stutt mig á afar erfiðum tímum í lífi mínu.

Leigjendafélagið höfðaði mál á móti mér vegna uppsafnaðra vanskila í viðhaldi. Í fyrra tókst mér að greiða alla upphæðina, með bankaláni, jafnvel áður en fyrsta málflutningurinn kom, en réttarhöldin héldu áfram. Móðir mín mætti í réttarhöldin, en það voru líka fyrirtökur sem ég tel leynilegar, segjum, þar sem hún mætti ekki, sem ég sá eftir á dómsvefnum, sem fær mig til að trúa því að allt hafi verið á móti okkur. Því miður hefur erfið fjárhagsstaða sem ég er í ekki leyft mér að standa í við þessi útgjöld, ég er nú þegar einum mánuði á eftir með viðhald, sem er kvalir fyrir mig miðað við að ég barðist svo hart við að komast úr þessari stöðu.

Þetta byrjaði allt eftir að ég þurfti að hætta í fyrra starfi mínu vegna heilsufarsástæðna, ég er með brjósklos og get í raun ekki unnið neitt líkamlegt lengur. Ég hafði engan annan kost og síðan þá hafa tekjur mínar verið nánast engar, þar til nú þegar mér tókst að finna vinnu sem krefst ekki líkamlegrar áreynslu.

Mamma mín er með fötlun og fær því miður enga fjárhagsaðstoð. Hún reyndi, hún hélt áfram að spyrja borgarstjórnina hvort henni væri boðið örorkulífeyri, en fólkið þar sagði að þau litu ekki á það sem hún er með (hálf-lömun hægra megin, hún getur varla notað höndina) sem fötlun, þannig að öll ábyrgð á framfærslu, bankagreiðslum og öðrum heimilisútgjöldum fellur eingöngu á mínar herðar, þar sem ég er barn.

Auk alls þessa á ég líka nokkur gæludýr sem ég annast daglega. Ég get ekki gefið þau frá mér, þau eru saklausar sálir sem reiða sig á mig og ást þeirra er eitt af fáum hlutum sem heldur mér gangandi. Ég geri allt sem ég get til að veita þeim mat, hlýju og öryggi, en það verður sífellt erfiðara.

Ég reyndi að sjá um mig sjálf en nú er ég komin í blindgötu. Málskostnaðurinn, ógreidd framfærslukostnaður, bankaafborgun og núverandi skuldir eru að yfirbuga mig (ég get sannað það með skjölum, örorkuvottorði og læknisvottorði).

Ég sendi þetta innilega ákall til ykkar, þeirra sem skilja hvað það þýðir að ganga í gegnum erfiða tíma, að finnast maður ekki eiga neina leið út, en vilja samt ekki gefast upp.

Öll hjálp, sama hversu lítil hún er, skiptir gríðarlega miklu máli. Ég vil bara geta haldið áfram, fundið jafnvægið mitt og komist út úr þessari stöðu.

Ég þakka ykkur innilega fyrir allan stuðning sem þið veitið – fjárhagslegan stuðning, með því að deila herferðinni eða bara með góðum orðum!