Με λένε Δημήτρη. Μένω στην Αθήνα. Είμαι πατέρας.

Τα τελευταία τρία χρόνια κάνω κάτι που ακούγεται τρελό όταν το λες δυνατά: φτιάχνω το λειτουργικό σύστημα του μέλλοντος. Μόνος μου. Με έναν καφέ κι ένα παλιό laptop.

Δεν έχω ομάδα. Δεν έχω επενδυτές. Δεν έχω καμία υποστήριξη. Τρία χρόνια ξυπνούσα και καθόμουν να γράψω κώδικα — γιατί πίστευα ότι μπορώ να φτιάξω κάτι που θ' αλλάξει τον τρόπο που οι άνθρωποι μιλάνε στους υπολογιστές τους. Και το πίστεψα τόσο βαθιά, που θυσίασα τα πάντα γι' αυτό.

Και το έφτιαξα.

Σήμερα έχω 9 έτοιμες λειτουργικές μονάδες. Έχω μια τεχνητή νοημοσύνη που θυμάται ό,τι έχεις κάνει και προβλέπει τι θα χρειαστείς. Έχω μια διεπαφή σαν ζωντανό πλάσμα — ένα Tamagotchi για ενήλικες — που ζει στην επιφάνεια εργασίας σου: τρώει αρχεία, σχολιάζει ό,τι συμβαίνει στην οθόνη, χτίζει χάρτη από συνήθειες, θυμάται url, προτείνει μουσική, κάνει παρέα. Έχω μια Android εφαρμογή που διαβάζει βιβλία και χτίζει οικοσύστημα γνώσης. Έχω κώδικα. Έχω αρχιτεκτονική. Έχω όραμα.

Αυτό που δεν έχω είναι λεφτά.

Τους τελευταίους δύο μήνες δεν μπορώ να φτιάξω τον θερμοσίφωνα. Χάλασε. Και δεν βρίσκω 150 ευρώ για να τον αντικαταστήσω. Καμιά φορά σκέφτομαι την ειρωνεία: φτιάχνω νευρωνικά δίκτυα που θα δουλεύουν σε εκατομμύρια υπολογιστές, κι εγώ μένω σπίτι χωρίς ζεστό νερό, γιατί διάλεξα τον κώδικα.

Δεν είμαι μόνος. Έχω κόρη. Έχω οικογένεια. Και είμαστε όλοι μαζί σε αυτό. Τους τελευταίους μήνες προσπαθώ να τους κρατήσω όρθιους, να μη νιώσουν την αγωνία, να μη δουν ότι το ψυγείο αδειάζει πριν την ώρα του. Εγώ κρατάω τον υπολογιστή. Εκείνοι κρατάνε εμένα.

Δεν τα γράφω αυτά για να με λυπηθείτε. Τα γράφω γιατί είμαι στην τελική ευθεία.

Το πρότζεκτ είναι έτοιμο κατά 90%. Λίγο ακόμα και θα το βγάλω στον κόσμο. Αλλά τα τρία τελευταία χρόνια εξάντλησαν ό,τι είχα. Τρώω τα ρέστα. Και χρειάζομαι βοήθεια — όχι για την ανάπτυξη, όχι για μάρκετινγκ, όχι για σέρβερ. Χρειάζομαι βοήθεια για να υπάρξω τους επόμενους μήνες. Για να υπάρξει και η κόρη μου δίπλα μου χωρίς να νιώθει την ένταση.

Φαΐ. Το ρεύμα. Να φτιάξω το ζεστό νερό. Να ζήσουμε μέχρι την κυκλοφορία.

Δεν ζητάω εκατομμύρια. Ζητάω όσα ακριβώς χρειάζομαι για να σταματήσω να σκέφτομαι πώς θα επιβιώσω και να συγκεντρωθώ σε αυτό που ξέρω καλύτερα: να τελειώσω αυτό το πρότζεκτ και να το χαρίσω στον κόσμο.

Αν πιστεύετε ότι η τεχνολογία μπορεί να είναι ζωντανή, αν έχετε ονειρευτεί ποτέ έναν υπολογιστή που πραγματικά σε καταλαβαίνει, αν πιστεύετε ότι αξίζει να στηριχθεί ένας άνθρωπος που επέλεξε να δημιουργήσει αντί να τα παρατήσει — σας παρακαλώ, βοηθήστε με να τελειώσω αυτή τη δουλειά.

Για μένα. Για την κόρη μου. Για όλους εμάς που πιστεύουμε ότι η τεχνολογία μπορεί να έχει ψυχή.

Σας ευχαριστώ που το διαβάσατε.

Δημήτρης

Αθήνα