Γεια σε όλους (προσοχή: μακροσκελές μήνυμα)

Τώρα θα σας πω για το φρικτό ταξίδι μου στη Βαρκελώνη. 

Ήθελα να κάνω μια χάρη και να πάρω τους βοηθούς μου σε ένα ταξίδι του Σαββατοκύριακου στη Βαρκελώνη, οπότε συνολικά ήμασταν επτά άτομα που ταξιδέψαμε.

Όταν φτάσαμε εκεί την Πέμπτη, κέρασα όλους δείπνο, και μετά το δείπνο μαζευτήκαμε για μια μικρή συνάντηση όπου συζητήσαμε τις ρουτίνες και διαβάσαμε τα σημεία της Heléne Olsson για το πώς πρέπει να είναι ένας καλός βοηθός.

Αυτό δεν εκτιμήθηκε, μεταξύ άλλων επειδή ζήτησα να μην κάθονται με το κινητό τους όλη την ώρα, αλλά προφανώς ζούμε στο 2025 και δεν αντέχουν να είναι στη δουλειά τους χωρίς κινητό. 

Μετά από αυτό, 5 από τους βοηθούς έφυγαν, μεταξύ των οποίων και ένας βοηθός που ήταν προγραμματισμένος.

Έτσι, ένας από τους βοηθούς που δεν ήταν προγραμματισμένος έπρεπε να βοηθήσει να με βάλει στο κρεβάτι, καθώς χρειάζονται δύο άτομα. 

Την επόμενη μέρα, ένας από τους προγραμματισμένους βοηθούς ήρθε μια ώρα αργά, οπότε και πάλι ένας από τους μη προγραμματισμένους βοηθούς έπρεπε να βοηθήσει. 

Πριν το ταξίδι, είχαμε στείλει ένα γράμμα που έλεγε ότι τις ημέρες που δεν ήταν προγραμματισμένοι μπορούσαν να κάνουν ό,τι ήθελαν, αλλά ότι θα μαζευόμασταν κάθε βράδυ για δείπνο. Είχαμε επίσης στείλει μια σύμβαση ταξιδιού, όπου οι βοηθοί ενημερώθηκαν καλά ότι επρόκειτο για επαγγελματικό ταξίδι. 

Την Παρασκευή το βράδυ, ήμασταν μόνο τέσσερις που φάγαμε μαζί.

Το Σάββατο, έφυγα με τους δύο βοηθούς που δούλευαν για να δούμε τη Βαρκελώνη. 

Στις 16:00 η μία κοπέλα θα αντικαθίστατο, δεν βρισκόμασταν στο ξενοδοχείο, οπότε η κοπέλα που θα την αντικαθιστούσε έπρεπε να έρθει εκεί που ήμασταν.

Ήρθε εντελώς τρελαμένη στο σημείο και άρχισε να φωνάζει και να ουρλιάζει ότι παραβίαζα όλους τους νόμους και τους κανόνες που υπήρχαν και ότι σίγουρα δεν σκόπευε να με τραβήξει με το αναπηρικό καροτσάκι πίσω στο ξενοδοχείο, καθώς θεωρούσε ότι έκανε πολύ ζέστη.

Και μετά παραιτήθηκε με άμεση ισχύ, ενώ εγώ και οι άλλες δύο βοηθοί μείναμε εκεί και κοιτάζαμε σαν να μην καταλαβαίναμε τι γινόταν. 

Το Σάββατο ήμασταν και πάλι τέσσερις που τρώγαμε μαζί το δείπνο.

Την Κυριακή θα πετούσαμε για την πατρίδα και ήταν σοκ για τρεις από τους βοηθούς το γεγονός ότι έπρεπε να αφήσουμε τα δωμάτια του ξενοδοχείου το αργότερο στις δώδεκα.

Ο ένας βοηθός που είχε βάρδια πήγε απλώς να πακετάρει και εξαφανίστηκε για τέσσερις ώρες.

Μόλις επιβιβαστήκαμε στο αεροπλάνο, ο κυβερνήτης μας ενημέρωσε ότι υπήρχε απεργία πιλότων στη Γαλλία, οπότε έπρεπε να περιμένουμε για ώρα απογείωσης, πράγμα που σήμαινε ότι έπρεπε να καθίσουμε στο αεροπλάνο για μιάμιση ώρα πριν μπορέσουμε να απογειωθούμε.

Μόλις επιστρέψαμε, μια ακόμη από τις βοηθούς παραιτήθηκε τη Δευτέρα, με την αιτιολογία ότι πήρε αναρρωτική άδεια.

Από τότε, υπάρχουν διαμάχες και φασαρίες σχετικά με τους μισθούς κ.λπ.

Καταβάλαμε τα έξοδα ταξιδιού σύμφωνα με τους κανόνες της εφορίας, αλλά τότε ξέσπασε ο χαμός, οπότε για να ηρεμήσουμε τα πνεύματα, αναθεωρήσαμε τους μισθούς και τους καταβάλαμε χωρίς κρατήσεις.

Τώρα όμως, μία από τις βοηθούς ισχυρίζεται ότι σηκωνόταν τουλάχιστον 4 φορές τη νύχτα για πάνω από 30 λεπτά για να με γυρίσει! 

Έχω βαρεθεί

Προσπάθησα να κάνω κάτι καλό και διασκεδαστικό και ήμουν ευγενική και προσκάλεσα δύο νεοπροσληφμένες βοηθούς και, ως ευχαριστία για αυτό, τώρα βρίσκομαι σε διαπραγματεύσεις με το συνδικάτο για να αποδείξω ότι δεν χρειάζεται μισή ώρα για να με γυρίσουν.

Δεν θα ξανακάνω ποτέ την καλοσύνη να προσκαλέσω κάποιον σε ταξίδι, γιατί αυτό με εξαντλεί.

Χάνω μαλλιά, έχω πάθει γαστρίτιδα, οι μύες μου τρέμουν και πονάνε σαν να έχω κάνει γυμναστική και η ομιλία μου γίνεται όλο και χειρότερη.

Ευχαριστώ λοιπόν όλους τους βοηθούς που συμμετείχαν και φρόντισαν να περάσω ένα ωραίο Σαββατοκύριακο στη Βαρκελώνη, αναστεναγμός!

Μοιραστείτε το, παρακαλώ, ώστε όλοι να συνειδητοποιήσουν τι μπορεί να συμβεί κρυφά.