Γεια σας όλους,

Το όνομά μου είναι Diana Pana, είμαι 32 ετών και κατάγομαι από το Βουκουρέστι.

Γράφω αυτό το μήνυμα με βαριά καρδιά και με την ελπίδα ότι θα βρω ανθρώπους με μεγάλη καρδιά που θα μπορούν να με στηρίξουν σε μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή της ζωής μου.

Μου άσκησε αγωγή η ένωση ενοικιαστών λόγω των καθυστερούμενων οφειλών για τη συντήρηση. Πέρυσι κατάφερα να εξοφλήσω το συνολικό ποσό, μέσω τραπεζικού δανείου, ακριβώς πριν από την πρώτη ακροαματική διαδικασία, αλλά η δίκη συνεχίστηκε. Η μητέρα μου παρέστη στη δίκη, αλλά υπήρξαν και συνεδριάσεις που θεωρώ μυστικές, ας πούμε, στις οποίες δεν συμμετείχε, το είδα μετά στο portal του δικαστηρίου, κάτι που με κάνει να πιστεύω ότι όλα ήταν εναντίον μας. Δυστυχώς, η δύσκολη οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκομαι δεν μου επέτρεψε να ανταποκριθώ σε αυτά τα έξοδα, έχω ήδη καθυστερήσει ένα μήνα στη διατροφή, κάτι που είναι μαρτύριο για μένα, δεδομένου ότι πάλεψα πάρα πολύ για να βγω από αυτή την κατάσταση.

Όλα ξεκίνησαν αφού αναγκάστηκα να αποχωρήσω από την προηγούμενη εργασία μου για λόγους υγείας, καθώς πάσχω από κήλη δίσκου και ουσιαστικά δεν μπορώ πλέον να καταβάλλω σωματική προσπάθεια. Δεν είχα άλλη επιλογή και, από τότε, τα εισοδήματά μου ήταν σχεδόν ανύπαρκτα, μέχρι τώρα που κατάφερα να βρω μια εργασία που δεν απαιτεί σωματική προσπάθεια.

Η μητέρα μου έχει αναπηρία και, δυστυχώς, δεν λαμβάνει καμία οικονομική βοήθεια. Προσπάθησε, ρώτησε επανειλημμένα στο δήμο αν μπορεί να της δοθεί σύνταξη αναπηρίας, αλλά εκείνοι είπαν ότι δεν θεωρούν αναπηρία αυτό που έχει (ημιπάρεση στη δεξιά πλευρά, το χέρι της το χρησιμοποιεί με δυσκολία), οπότε όλη η ευθύνη για τη διατροφή, τις δόσεις στην τράπεζα και τα υπόλοιπα έξοδα του σπιτιού πέφτει αποκλειστικά στους ώμους μου, ενώ είμαι ακόμα παιδί.

Εκτός από όλα αυτά, έχω και μερικά κατοικίδια που φροντίζω καθημερινά. Δεν μπορώ να τα εγκαταλείψω, είναι αθώες ψυχές που εξαρτώνται από μένα, και η αγάπη τους είναι ένα από τα λίγα πράγματα που με κρατούν ακόμα στη ζωή. Κάνω ό,τι μπορώ για να τους προσφέρω τροφή, ζεστασιά και ασφάλεια, αλλά γίνεται όλο και πιο δύσκολο.

Προσπάθησα να τα βγάλω πέρα μόνη μου, αλλά τώρα έχω φτάσει σε αδιέξοδο. Τα δικαστικά έξοδα, η καθυστερημένη διατροφή, η δόση της τράπεζας και τα τρέχοντα χρέη με κατακλύζουν (μπορώ να το αποδείξω με έγγραφα, πιστοποιητικό αναπηρίας, ιατρικά έγγραφα).

Κάνω αυτή την έκκληση από τα βάθη της καρδιάς μου προς εσάς, όσους καταλαβαίνετε τι σημαίνει να περνάς δύσκολες στιγμές, να νιώθεις ότι δεν έχεις διέξοδο, αλλά να μην θέλεις να τα παρατήσεις.

Οποιαδήποτε βοήθεια, όσο μικρή κι αν είναι, έχει τεράστια σημασία. Θέλω μόνο να μπορέσω να προχωρήσω, να βρω την ισορροπία μου και να βγω από αυτή την κατάσταση.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για κάθε υποστήριξη που προσφέρετε – οικονομική, διανομή της καμπάνιας ή μια καλή κουβέντα!