Αγαπητοί φίλοι στο Facebook, αγαπημένη οικογένεια... τα τελευταία χρόνια της ζωής μου ήταν ένας εφιάλτης για μένα. Ίσως δεν το γνωρίζουν πολλοί, αλλά τα τελευταία 2 χρόνια αγωνίζομαι με τις κοινωνικές υπηρεσίες στην Αγγλία για την κόρη μου, την Ιζαμπέλα. Μετά από έναν σκληρό αγώνα και πολλά δάκρυα, κατάφερα να κερδίσω την υπόθεση και να φέρω την κόρη μου, την Ιζαμπέλα, στη Ρουμανία. Το βρετανικό κράτος έκανε ό,τι μπορούσε για να με χωρίσει από τη μητέρα του κοριτσιού, οι βρετανικές υπηρεσίες είπαν ψέματα κατά τη διάρκεια της δίκης για να με απομακρύνουν και να ευνοήσουν την υιοθεσία της κόρης μου, ενώ το μόνο που ήθελα ήταν το καλό της και μια φυσιολογική οικογενειακή ζωή. Κατηγορήθηκα από την αστυνομία μέσω ενός μηχανισμού αποκάλυψης που ονομάζεται «Νόμος της Κλερ» ότι είχα διαπράξει 23 αδικήματα κακοποίησης, μη θανατηφόρου στραγγαλισμού και χειρισμού πυροβόλων όπλων κατόπιν αιτήματος της συντρόφου μου. Η μητέρα της κόρης μου είχε μόλις διαγνωστεί με αυτισμό. Δεν το ήξερα... Η αστυνομία είχε ήδη πάρει το διαβατήριό μου, αναγκάζοντάς με να δουλεύω παράνομα σε ένα πλυντήριο ρούχων, επηρεάζοντας την αξιολόγηση των γονέων στις οικογενειακές διαδικασίες. Οι παραπάνω κατηγορίες δεν έπρεπε να γνωστοποιηθούν με κανέναν τρόπο. Δεν το έκανα αυτό. Δεν χειρίστηκα πυροβόλα όπλα, δεν στραγγάλισα κανέναν. Θα έπρεπε να είχα δικαστεί για αυτό μέχρι τώρα, να βρίσκομαι στη φυλακή μάλιστα, αλλά είμαι ακόμα εδώ. Είμαι ακόμα εδώ, αλλά πονάω ακόμα, γιατί δεν μπορώ να αφήσω αυτό το γεγονός να καθορίζει τη ζωή μου από εδώ και πέρα. Δεν μπορώ να μείνω με αυτό το κενό στην καρδιά μου, ότι έχασα τα πάντα. Η μητέρα του κοριτσιού με φοβάται, νιώθω μόνος και αβοήθητος χωρίς τη βοήθειά σας.

Μεταφράστηκε με το DeepL.com (δωρεάν έκδοση)