Δεν μας ταιριάζει να σταματάμε, να απογοητευόμαστε ή να τα παρατάμε.

Ενώ άλλοι παραμένουν στη θέση τους, εμείς παραμένουμε πιστοί στο έργο μας.

Αυτά καταφέραμε να συγκεντρώσουμε και να αγοράσουμε με κοινές προσπάθειες:

– 25 γεννήτριες με μετατροπέα (3,5 kW);

– 64 σταθμούς φόρτισης με ηλιακή ενέργεια;

– 40 φακούς πεδίου;

– πρόκειται να αγοραστούν φάρμακα κατά του κρυολογήματος και βιταμίνες.

Δεν είναι απλά αριθμοί.

Είναι φως, ρεύμα και ζεστασιά εκεί όπου συχνά δεν υπάρχει τίποτα.

Όλα θα σταλούν στην Ουκρανία ήδη την επόμενη εβδομάδα.

Στην Ημέρα Ανοιχτών Πυλών – στις 22 Φεβρουαρίου – θα είναι μαζί μας η φίλη και συνεργάτιδά μας Βικτόρια Μέλνικ – εθελόντρια, συντονίστρια εκατοντάδων ανθρωπιστικών αποστολών για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας και επικεφαλής της Φιλανθρωπικής Οργάνωσης «Με τον Θεό Μαζί μας» – Κίεβο.

Και αμέσως μετά – η επόμενη πρόκληση.

Να ενώσουμε, να συντονίσουμε και να κατευθύνουμε τις προσπάθειές μας προς την αγορά ενός οχήματος για την 112η ταξιαρχία, η οποία διατηρεί τις θέσεις της στην περιοχή του Ντονέτσκ.

Αυτό το όχημα δεν είναι πολυτέλεια.

Σημαίνει κινητικότητα.

Εφοδιασμό.

Εκκένωση.

Διασώζονται ζωές.

Προσπαθώ να μην μετράω πόσα οχήματα έχουμε αγοράσει, πόσα έχουμε χάσει στους δρόμους του μετώπου και πόσα έχουμε επισκευάσει, για να συνεχίσει η εφοδιαστική μας στην Ουκρανία.

Στον πόλεμο, ο εξοπλισμός φθείρεται γρήγορα. Αλλά η θέληση δεν πρέπει.

Στόχος μας είναι να συγκεντρώσουμε 7.000 ευρώ έως τις 23.02. για ένα λεωφορείο, το οποίο θα μεταφέρει τη βοήθειά μας στην Ουκρανία και θα παραδοθεί ως δωρεά στην 112η ταξιαρχία.

Ο χρόνος είναι λίγος. Η ανάγκη είναι πραγματική.

Κάθε μέρα καθυστέρησης κοστίζει περισσότερο από χρήματα.

Και όταν γνωρίζουμε για ποιον συγκεντρώνουμε, η άρνηση δεν αποτελεί επιλογή.