Το θέμα είναι ότι αυτή η γυναίκα, 75 ετών, που έχω αγαπήσει πολύ, αφιέρωσε το μισό της ζωή της αποκλειστικά στη φροντίδα της οικογένειάς της, φροντίζοντας τη βαριά άρρωστη μητέρα της μέχρι το θάνατό της. Μέχρι τον περασμένο Νοέμβριο φρόντιζε και τη βαριά άρρωστη αδελφή της· για τις δύο τους έδωσε τα πάντα. Έκανε τα πάντα μόνο για την οικογένειά της και ποτέ δεν σκέφτηκε τον εαυτό της.

Το λυπηρό είναι ότι όλα τα άλλα αδέλφια της, καθώς και τα παιδιά της αδελφής της που έχει πλέον πεθάνει, δεν ήταν καν δίπλα στη μητέρα τους.

Το χειρότερο είναι ότι τα ίδια τα παιδιά της αδελφής δεν είχαν καν την ευπρέπεια να συνεισφέρουν οικονομικά στην κηδεία, όπως και τα αδέλφια της δεν είχαν την ευπρέπεια να συνεισφέρουν για την κηδεία της μητέρας. Αυτή τη γυναίκα την αποκαλώ εγώ η ίδια με αγάπη «υποκατάστατη μαμά μου», επειδή δεν είχα ποτέ μια τέτοια μαμά. Για 20 χρόνια δεν σκέφτηκε ποτέ τον εαυτό της και ήταν και εξακολουθεί να είναι πάντα εκεί για όλους και βοηθά σε κάθε κατάσταση ανθρώπους που δεν εκτιμούν πραγματικά αυτό που κάνει αυτή η γυναίκα.

Χρέωσε τον εαυτό της για όλη τη βοήθεια και την καλοσύνη της, προκειμένου να μπορέσει να πληρώσει τις κηδείες. Επιπλέον, υπάρχουν και συγγενείς που δημιούργησαν χρέη, ενώ η ίδια βρισκόταν στο νοσοκομείο για 4 εβδομάδες λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου.

Έχει εκμεταλλευτεί και εξαπατηθεί από την ίδια της την οικογένεια και τώρα βρίσκεται, χωρίς δική της ευθύνη, σε μια κατάσταση που χρειάζεται επειγόντως βοήθεια.

Θα ήθελα να σας υποστηρίξω, ώστε να μπορείτε να σκεφτείτε λίγο περισσότερο τον εαυτό σας. Θέλω να καταφέρω να απολαύσετε επιτέλους τα γεράματά σας.

Το αξίζει τόσο πολύ να μπορεί να ζήσει ξανά χωρίς έγνοιες.